
Even though the percentage of literary ratio is high all over the world uncivilized activities are growing day by day. Humanism remains of only in leaders speeches and text. The literates think themselves they are educated. Actually the education means not only reading and writing experience but also willing to mind other's rights and feelings.
Humanism should be top agenda in the education instead of Nationalism, Regionalism and Spiritualism. All of the limitations are not stronger than that of what cemented in us. If we determined to break the high walls, which built a strong foundation in our hearts, distance from people to people would be disappeared.
Sunday, November 1, 2026
മണിദീപത്തിന് 23 വയസ്സ്
Sunday, November 01, 2026
മണിദീപത്തിന്
മണിദീപം തെളിഞ്ഞിട്ട് 2026 നവംബര് ഒന്നാം തിയ്യതി ഇരുപത്തിമൂന്ന് വര്ഷം പൂര്ത്തിയാകുന്നു.
പേരിനെ അന്വര്ഥമാക്കിയ പതിമൂന്നുകാരന് 2003 ജൂണ് ഇരുപത്തിയാറിനായിരുന്നു വിടപറഞ്ഞത്. പ്രസിദ്ധീകരിക്കാനൊരുക്കി വെച്ച അബ്സാറിന്റെ രചനകള് 2003 ലെ കേരളപ്പിറവി ദിനത്തില് പ്രകാശനം ചെയ്യപ്പെട്ടു.
പുതുമനശ്ശേരി സര്സയ്യിദ് സ്കൂള് ഓഡിറ്റോറിയത്തില് കവി ബാല ചന്ദ്രന് ചുള്ളിക്കാടും ശൈഖ് മുഹമ്മദ് കാരക്കുന്നുമായിരുന്നു മണിദീപം അക്ഷരലോകത്തിനു സമര്പ്പിച്ചത്.മലയാളത്തിലെ തലയെടുപ്പുള്ള പ്രസിദ്ധീകരണാലയങ്ങളിലൊന്നായ ഇസ്ലാമിക് പബ്ളീഷിങ് ഹൗസാണ് പുസ്തകം വായനാലോകത്തിന് സമ്മാനിച്ചത്.
മണിദീപത്തിന്റെ മറ്റൊരു പതിപ്പിന്റെ പ്രകാശനം ദോഹയില് വെച്ച് പ്രൊഫസര് അബുല് അലിയും ഗള്ഫ്ടൈംസ് പ്രൊഡക്ഷന് എഡിറ്റര് സിപി രവീന്ദ്രനും നിര്വഹിച്ചു.സാമൂഹിക സാംസ്കാരിക രംഗത്തെ പ്രമുഖരുടെ സാന്നിധ്യം കൊണ്ട് പ്രകാശനം ധന്യമായിരുന്നു.

Sunday, June 25, 2023
വീണ്ടും ഒരു ജൂണ്
Sunday, June 25, 2023
വീണ്ടും ഒരു ജൂണ്
ജൂണ്
മാസത്തിലെ കാറും കോളും നിറയുന്ന അന്തരീക്ഷം.ഒരു പുതിയ അധ്യയന
വര്ഷത്തിന്റെ പ്രാരംഭം.പുത്തനുടുപ്പും പുതിയ ഉണര്വും ഉന്മേഷവും
മഴയില് കുതിര്ന്നൊലിക്കുന്ന കാലം. പാടശേഖരങ്ങളും,പാതയോരങ്ങളും,
തോടുകളും കുളങ്ങളും നിറഞ്ഞു കവിയുന്ന വര്ഷകാലം. എങ്ങനെയൊക്കെ
കുത്തിയൊലിപ്പിച്ചാലും ഒലിച്ചു പോകാത്ത ഓര്മ്മകള്.ആകാശത്ത് കാര്
മേഘങ്ങള് ഉരുണ്ടു കൂടുമ്പോള് ഹൃദയാന്തരങ്ങളിലും ഒരു കാലാവസ്ഥാ
വ്യതിയാനം.കാതടപ്പിക്കുന്ന ഇടിനാദം.കണ്ണഞ്ചിപ്പിക്കുന്ന
മിന്നലൊളികള്.ജൂണ് മാസത്തിലെ ഓര്മ്മകളില് ഒരു തേനീച്ചക്കൂടുടയും
പോലെ....
യാത്രാ മംഗളം...
തേനാറുകളൊഴുകുന്ന പൂങ്കാവനത്തില്
ഞങ്ങള്ക്ക് ചാരുമഞ്ചങ്ങളൊരുക്കാന്
പൂത്തുമ്പി പറന്ന് പോയി
മിന്നല് പിണര് പോലെ ..
ഉമ്മയുടെ സന്തോഷാശ്രു...
പിന്നെ ഒരന്ത്യ ചുംബനം
ഒപ്പം യാത്രാ മംഗളങ്ങളും...
ഞാന് പ്രിയതമയോട് ചോദിച്ചു..
നിനക്ക് എന്ത് തോന്നുന്നു ?
"ഈ മോനെ പ്രസവിക്കാന് കഴിഞ്ഞതിലുള്ള അഭിമാനം "
"ഈ മോനെ പ്രസവിക്കാന് കഴിഞ്ഞതിലുള്ള അഭിമാനം "
അവള് പറഞ്ഞു.
ഈ വേര്പാട് സുഖമുള്ളൊരു വേദനയാണെനിയ്ക്ക്
ഈ ഗ്രാമീണര്ക്ക്
മനോഹരമായ ഒരു യാത്രയയപ്പ് രീതി
കാട്ടിക്കൊടുക്കാന് കഴിഞ്ഞതിലുള്ള
സംതൃപ്തിയാണെനിയ്ക്ക്..
സംതൃപ്തിയാണെനിയ്ക്ക്..
"അത്ഭുതങ്ങളുടെ ലോകമാണുമ്മാ..
ദൈവത്തിന്റെ അധികാരങ്ങള് അത്ഭുതങ്ങള്ക്ക്
പങ്കുവെയ്ക്കുന്ന കാലമാണ് വരുന്നത്
ഇളം മനസ്സുള്ളവര്
മരിച്ച് പോകുന്നതാണുമ്മാ നല്ലത്"
മോന്റെ വാക്കുകള് ഉരുവിട്ട് അവള് വിതുമ്പി..
ഒപ്പം ഞാനും..
ഒരു ഗ്രാമവും ...
.......................
2003 ജൂണ് 26 ന് ബാല പ്രതിഭ ഓര്മ്മയായ ദിവസം പിതാവ് കുറിച്ചിട്ട യാത്രാ മംഗളം. മകന് അബ്സാറിന്റെ മണിദീപം സമാഹാരത്തില് ഉള്പെടുത്തിയിട്ടുണ്ട്.
2003 ജൂണ് 26 ന് ബാല പ്രതിഭ ഓര്മ്മയായ ദിവസം പിതാവ് കുറിച്ചിട്ട യാത്രാ മംഗളം. മകന് അബ്സാറിന്റെ മണിദീപം സമാഹാരത്തില് ഉള്പെടുത്തിയിട്ടുണ്ട്.
Friday, October 1, 2021
മണി ദീപത്തിന് 18 വയസ്സ്
Friday, October 01, 2021
മണി ദീപത്തിന് 15 വയസ്സ്
മണിദീപം തെളിഞ്ഞിട്ട് 2021 നവംബര് ഒന്നാം തിയ്യതി കേരളപ്പിറവി ദിവസം പതിനെട്ട് വര്ഷം പൂര്ത്തിയാകുന്നു. അബ്സാര് എന്ന മണി വിളക്ക് അണഞ്ഞത് 2003 ജൂണ് 26 നായിരുന്നു.
പേരിനെ അന്വര്ഥമാക്കിയ പതിമൂന്നുകാരന് 2003 ജൂണ് ഇരുപത്തിയാറിനായിരുന്നു വിടപറഞ്ഞത്. പ്രസിദ്ധീകരിക്കാനൊരുക്കി വെച്ച അബ്സാറിന്റെ രചനകള് 2003 ലെ കേരളപ്പിറവി ദിനത്തില് പ്രകാശനം ചെയ്യപ്പെട്ടു.
പുതുമനശ്ശേരി സര്സയ്യിദ് സ്കൂള് ഓഡിറ്റോറിയത്തില് കവി ബാല ചന്ദ്രന് ചുള്ളിക്കാടും ശൈഖ് മുഹമ്മദ് കാരക്കുന്നുമായിരുന്നു മണിദീപം അക്ഷരലോകത്തിനു സമര്പ്പിച്ചത്.മലയാളത്തിലെ തലയെടുപ്പുള്ള പ്രസിദ്ധീകരണാലയങ്ങളിലൊന്നായ ഇസ്ലാമിക് പബ്ളീഷിങ് ഹൗസാണ് പുസ്തകം വായനാലോകത്തിന് സമ്മാനിച്ചത്.
2003 ല് തന്നെ മണിദീപത്തിന്റെ രണ്ടാമത്തെ പതിപ്പ് ദോഹയില് വെച്ച് പ്രൊഫസര് അബുല് അലിയും ഗള്ഫ്ടൈംസ് പ്രൊഡക്ഷന് എഡിറ്റര് സിപി രവീന്ദ്രനും നിര്വഹിച്ചു.സാമൂഹിക സാംസ്കാരിക രംഗത്തെ പ്രമുഖരുടെ സാന്നിധ്യം കൊണ്ട് പ്രകാശനം ധന്യമായിരുന്നു

Saturday, June 26, 2021
The little Highness
Saturday, June 26, 2021
The little Highness
That was Absar, the 13 years old boy who put together words in such a way that they were lines filled with emotions that couldn’t be expressed in a much better way. Gifted he was who flew away to the unknown world leaving us bereaved of those beautiful lines that were still hidden in his heart’s core.
His world was wide, wider than any 13 years old could ever fancy. He found beauty in every bit of nature and in nature he found God, which unfortunately many forget to find. He wasn’t a daydreamer but he lived in the world of reality, knew its pros and cons and that is why his thought went wide. He put forth such thoughts that the elders have not yet thought of and that’s what makes his poems peculiar and special.
The only creation of God given common sense and the power to think and act accordingly is man. He is given the freedom to exist as he wishes to. The Flowers spreading fragrance, the nightingale signing melodiously, the thunderous water falls, the sky spreading the bluish hue, the Scarlet sky at twilight, all obey his orders. Now let’s look into ourselves and then into Absar’s Lines,
“ How injust is this world,
How ungrateful is the human race,
Lest they knew themselves
They would recognize the lord
And then be purified at hearts. “
He had an inquisitive nature. Mostly he wouldn’t be satisfied with the answers he got. He spend most of his time clearing doubts about everything under the sun. Absar from very small age learned the truth that it is not easy to verbalize all the things we visualize.
When Absar was just eight, one of the friends of his father a tall person visited them and while they were taking over a cup of tea the friend mentioned that he was going to visit his father who was seriously ill. Absar who was playing in their midst stopped his games and looked at the friend from head to toe and this made his father ask him if he was thinking how tall his friend’s father would be. But his answer was interesting, he answered that for a man to be tall his father need not be extraordinary tall or tall at all! He had grasped the truth that it is from a small seed that a big tree comes into being.
The blue sky, the twinkling stars, the wavy sea and the blowing wind, such aspects were always enigmatic to him (and may be that is why his first poem is about the sea). The waves that washed the shore sometimes wild and sometimes serene, the ships that float on it, thoughts of the sea always reverberated in his mind.
We know the fact that the sun gives light and the moon gives light too. The rays of the sun spreads heat but that of the moon doesn’t. He had doubts about this when he was just seven.
He had a lot of questions about the universe. He was of the opinion that it was better to classify man into two, learned and ignorant and not into believers and non-believers.
Some thought were brewing in his mind about God but he was unable to put it into lines because by then the Koompilly Canal had gulped his little body.
“Rjamargam” was a book that Absar and his father discussed a lot. It seems that Absar was found happiest during their discussion about the contents of the book.
One of his works “A grandmas’ Tale” speaks out the miseries that science has caused. It is with sarcasm that he looks upon those who instead of using up scientific knowledge for the best used it up for the worst. He calls them. “ a crowd of wise spurred by gushing knowledge”.
The contents of “ The Grandmas’ Tale” :-
In her best attire adorned like a bride
elegant in youths glory stood the earth.
Elated she was and in joy she cried,
Her face glowed cause of the mirth
Agony not known, happiness the only shower,
the creatures danced about in zest,
The nectar of wisdom they drank from every flower,
But the devil in them used it up for the worst,
The earth trembled in their hands
a wild scream, a pool of blood, then a handful of ash,
Now the past remains a fairy tale …
Certain things that we think are complicated were silly for him and those, which are minute for us, seem entangled for him. He had that thirst for knowledge from the very childhood.
To conclude, let me quote a few lines of Aga Khan.
“Every day has been so short, every hour so fleeting, every minute so filled with the life I love, that time for me has fled on too swift a wing”
I have taken a priority to be the mouthpiece of Absar just to mention that for him life has fled away leaving behind the many years to come by ,But the Lord might have better things in store for the innocent ones in heaven and Absar is blessed to be by the Almighty’s side at an early age lucky enough to escape the harsh realities of life.
Sadiya A.Nasir
കുട്ടി കവി ദാര്ശനികന്
Saturday, June 26, 2021
കുട്ടി കവി ദാര്ശനികന്
കുട്ടി കവി ദാര്ശനികന് - സി.പി.രവീന്ദ്രന്
അബ്സാറിനെപ്പറ്റി ആദ്യം കേള്ക്കുന്നത് ചേന്ദമംഗല്ലൂര്ക്കാരന് ബന്നയില് നിന്നാണ്.നാട്ടില് മലയാളം മാഷായിരുന്ന ബന്ന. ദോഹയില് മലയാളവുമായി പുലബന്ധമില്ലാത്ത ജോലിയെടുക്കുകയാണ്.പക്ഷെ ആ കുറവ് നികത്താന് ഒഴിവു സമയം മുഴുവന് കലാ സാഹിത്യ പ്രവര്ത്തനത്തിന് ഉഴിഞ്ഞുവെച്ചിരിക്കുകയാണ് ബന്ന.ഭംഗിയായി കവിത ചൊല്ലും.നന്നായി പ്രസംഗിക്കും.
അബ്സാറിനെപ്പറ്റി ആദ്യം കേള്ക്കുന്നത് ചേന്ദമംഗല്ലൂര്ക്കാരന് ബന്നയില് നിന്നാണ്.നാട്ടില് മലയാളം മാഷായിരുന്ന ബന്ന. ദോഹയില് മലയാളവുമായി പുലബന്ധമില്ലാത്ത ജോലിയെടുക്കുകയാണ്.പക്ഷെ ആ കുറവ് നികത്താന് ഒഴിവു സമയം മുഴുവന് കലാ സാഹിത്യ പ്രവര്ത്തനത്തിന് ഉഴിഞ്ഞുവെച്ചിരിക്കുകയാണ് ബന്ന.ഭംഗിയായി കവിത ചൊല്ലും.നന്നായി പ്രസംഗിക്കും.
അബ്സാറിന്റെ പേരില് നടത്തുന്നൊരു ചടങ്ങിന് വിളിക്കാനാണ് ബന്ന ഞാന് പണിയെടുക്കുന്ന പത്രമാപ്പീസില് വന്നത്.ആരാണീ അബ്സാര് ? വേദനിപ്പിക്കുന്ന സംഗതികളായിരുന്നു ബന്നയുടെ മറുപടിയില്.
1990 ജനുവര് 5 നാണ് അബ്സാറിന്റെ ജനനം.തൃശൂര് ജില്ലയിലെ തിരുനെല്ലൂരില്.മരണം 2003 ജൂണ് 26 നും.പീച്ചി കനാലില് നിന്നും വെള്ളമെത്തിക്കാനുള്ള കൂമ്പുള്ളി കനാലില് കൂട്ടുകാരുമൊത്ത് നീന്തിക്കുളിക്കുമ്പോള് മുങ്ങി മരിച്ചു.മൂന്നാം ക്ലാസ്സുവരെ ദോഹയിലെ ഐഡിയല് ഇന്ത്യന് സ്കൂളിലാണ് പഠിച്ചിരുന്നത്.ദോഹയില് ജോലിയെടുക്കുന്ന അബ്ദുല് അസീസ് മഞ്ഞിയിലാണ് പിതാവ്.മാതാവ് സുബൈറയും.
പതിമൂന്നു കൊല്ലവും കഷ്ടിച്ച് ആറുമാസവുമാണ് അബ്സാര് ഈലോകത്തിലുണ്ടായിരുന്നത്. ആ ചെറിയ കാലയളവില് തന്നെ ആ കുട്ടി തന്റെ കലാവാസന തെളിയിച്ചു കഴിഞ്ഞിരുന്നു.പുസ്തകത്താളുകളില് പലപ്പോഴായി എഴുതിയിട്ട കവിതാ ശകലങ്ങളും ചെറിയ ചെറിയ കഥകളും സാധാരണ ആ പ്രായത്തിലുള്ളവര്ക്കില്ലാത്ത ഉള്ക്കാഴ്ച അബ്സാറിനുണ്ടെന്ന് ബോധ്യമാക്കുന്നു.സ്ഥായിയായൊരു വിഷാദഭാവവും ചെറു പ്രായത്തിനു യോജിക്കാത്ത മരണ ചിന്തകളും ആ കുട്ടി അവിടെയവിടെ കോറിയിട്ട വരികളില് പ്രകടമാണ്.
ആ രചനകളെല്ലാം സമാഹരിച്ച് പുറത്തിറക്കിയ മണിദീപം എന്ന പുസ്തകത്തിന്റെ രണ്ടാം പതിപ്പ് പ്രകാശനമായിരുന്നു ബന്നയും കൂട്ടരും സംഘടിപ്പിച്ച ചടങ്ങിലെ പ്രധാന ഇനം.
ഒരു വ്യാഴാഴ്ച വൈകുന്നേരം ദോഹയിലെ ഇന്ത്യന് ക്ലബ്ബുകളിലൊന്നായ ഐ.സി.ആര്.സിയില് വെച്ചായിരുന്നു പരിപാടി.വളരെ ചെറിയൊരു സദസ്സായിരുന്നു അത്.ഒരു പാട് തിക്കും തിരക്കുമില്ലാതിരുന്നതിനാലായിരിക്കാം,ഇത്തരം കൂടിച്ചേരലുകളില് വളരെ അപൂര്വ്വമായി മാത്രം കണ്ടുവരാറുള്ളൊരു തീവ്രത ആ സദസ്സിനുള്ളതുപോലെ തോന്നി.വേദനയും വേര്പാടും പങ്കിടാന് വന്നവരായിരുന്നു അതില് അധിക പേരും.
ലോകാരംഭം മുതല് മനുഷ്യന്റെ മനസ്സില് ഉദിക്കാറുള്ള ചില പതിവു സംശയങ്ങള്ക്കും ചോദ്യങ്ങള്ക്കും അപ്പുറം എനിക്കവരോട് പറയാന് വലുതായിട്ടൊന്നുമുണ്ടായിരുന്നില്ല.ആ പറയുന്നതാകട്ടെ മിക്കവരേയും കൂടുതല് ചിന്താകുഴപ്പത്തിലാക്കുമെന്നല്ലാതെ,യാതൊരു മനസ്സമാധാനത്തിനും ഉതകുന്ന ഒന്നല്ല.പ്രസംഗം എനിക്കും പറഞ്ഞ കലയുമല്ല.
പക്ഷെ ആ വൈകുന്നേരം മറ്റു പലരും കാര്യവിചാരത്തോടെ അവിടെ സംസാരിച്ചു.സാന്ത്വനിപ്പിച്ചു.അതില് ബന്നയും അബ്`ദുല് അസീസ് നല്ല വീട്ടിലും,പ്രൊഫസര് അബ്ദുല് അലിയും,സാം ബഷീറും,എം.ടി നിലമ്പൂരും,ഖാലിദ് അറക്കലും,മോഹന് അയിരൂരും,കെ.കെ സുധാകരനും,ഇഖ്ബാല് ചേറ്റുവയും,ആനി സാമുവലും ഒക്കെ ഉണ്ടായിരുന്നു.
അബ്സാറിന്റെ കടല് എന്ന കവിത അനിയന് അന്സാറും എന്റെ ദുഃഖം എന്ന കവിത രജേഷും ചൊല്ലി.
അധികൃതരുടെ അനാസ്ഥമൂലം തനിക്ക് ഒരു സാഹിത്യ സദസ്സില് പങ്കെടുക്കാന് പറ്റാത്തതിലുള്ള വേദനയാണ് എന്റെ ദുഃഖം എഴുതാന് അബ്സാറിനെ പ്രേരിപ്പിച്ചതെന്ന് മണിദീപത്തിലെ ഒരടിക്കുറിപ്പില് പറയുന്നുണ്ട്.മരിക്കുന്നതിന്റെ ഒരാഴ്ചമുമ്പാണ് അബ്സാര് ഇതെഴുതിയിരിക്കുന്നത്.
എന്റെ ദുഃഖം നീ അറിയുന്നുണ്ടോ മഹാ ലോകമേ നീ അറിയുന്നുണ്ടോ - എന്നു തുടങ്ങുന്ന ആ പതിനാലു വരികള്,താല്കാലികമായുയരുന്ന നിരാശയില് നിന്നു ഉരുത്തിരിഞ്ഞതാണെങ്കിലും രാജേഷിന്റെ ചൊല്ലലിലൂടെ ഒരു കവിതയുടെ സ്വഭാവം ഉള്ക്കൊണ്ട് മറ്റൊരു തലത്തിലേക്ക് എത്തി.
അബ്ദുല് അസീസ് സംസാരിച്ചത് അവസാനമായിരുന്നു.മകന്റെ അകാല മരണത്തെ എങ്ങനെയാണ് താന് അഭിമുഖീകരിക്കുന്നതെന്ന് അസീസ് ഞങ്ങള്ക്ക് പറഞ്ഞു തന്നു. ഈ ദുരന്തം സഹിക്കാന് വയ്യാത്ത ഒന്നാണ്.പക്ഷെ നമ്മള് മറ്റുള്ളവരുടെ വേദനകളും സങ്കടങ്ങളും അറിയാനും അതിനോട് സഹതപിക്കുവാനും തുടങ്ങുന്നതില് നിന്ന് മനസ്സില് ശാന്തിയും കരുത്തും ലഭിക്കുന്നു.
ഈറനണിഞ്ഞ കണ്ണുകളുമായി ഞങ്ങള് ഒരച്ഛന്റെ വിലാപം കേട്ടുകൊണ്ടിരുന്നു.എല്ലാം ഒരു പരീക്ഷണമായിരിക്കാം.ആരോ,എന്തിനോ തരുന്നൊരു പരീക്ഷണം.
രണ്ടു മരണങ്ങളെ ചുറ്റിപ്പറ്റി അബ്സാര് എഴുതിയ ജീവിതമെന്ന കഥയില് ഒരു വാചകമുണ്ട്.നല്ലവര് വേഗം മരിക്കും.ആ ഒരു വാചകം മാത്രം. ഒരു വിശദീകരണവുമില്ലാതെ.ആരുണ്ടാക്കിയ നിയമമാണിത് അബ്സാര് ?
അബ്സാര് എന്ന പേരിന്റെ അര്ഥം ദാര്ശനികന് ആണെന്ന് അസീസ് പിന്നീടൊരിക്കല് പറഞ്ഞു.എന്താണ് ആ പേരിടാന് കാരണം ?
എല്ലാത്തിന്റേയും കാര്യവും കാരണവും അന്വേഷിച്ചു നടക്കുന്നവരാണല്ലൊ നമ്മള്.ഒന്നില് നിന്നു മറ്റൊന്നിലേക്ക് നയിക്കുന്ന നിയമാവലികളുണ്ടാവണമെന്നത് നമ്മള്ക്ക് നിര്ബന്ധമാണ്.നില നില്പിന്റെ പ്രശ്നമാണത്.ആ നിയമങ്ങള് പെട്ടെന്ന് എവിടെ വെച്ചൊക്കെയോ കാരണമില്ലാതെ തെറ്റുമ്പോള് നമ്മള്ക്ക് അമ്പരപ്പാണ്.,ആകെ പരിഭ്രമമാണ്.
പക്ഷെ കുട്ടിയും കവിയും മറ്റൊരു കണ്ണിലൂടെയാണ് ലോകം കാണുന്നത്.അബ്സാര് കുട്ടിയായിരുന്നു,കവിയായിരുന്നു.
അതുകൊണ്ടാണ് അബ്സാറിന് ഒരു കവിതയില് ഇങ്ങനെ എഴുതാന് പറ്റിയത്.നടുക്കടലില് നിന്ന് അട്ടഹസിച്ചാല് ആരാണ് കേള്ക്കുക?ഇത് കുട്ടിയുടെ സംശയമാണ്.ഒരു കവിയുടെ ഭാവനയും.
........
2003 ജൂണ് മാസത്തിലെ അവസാനത്തില് മഴമേഘങ്ങള് കണ്ണീര്വാര്ത്തു നില്ക്കുന്നൊരു സന്ധ്യാ നേരത്തായിരുന്നു ആ കൊച്ചു ദാര്ശനികന് വിടപറഞ്ഞത്.
മണിദീപം രണ്ടാം പതിപ്പിന്റെ പ്രകാശനവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട് ഗള്ഫ് ടൈംസ് എഡിറ്റര് ശ്രി.സി.പി രവീന്ദ്രന് പ്രവാസി ദൂതനില് മണലെഴുത്ത് എന്ന പക്തിയില് എഴുതിയ ലേഖനം ഓണ്ലൈന് വായനക്കാര്ക്കുവേണ്ടി പങ്കുവെക്കുന്നു.
അബ്സാറിന്റെ ലോകം
Saturday, June 26, 2021
അബ്സാറിന്റെ ലോകം
പതിവുപോലെ ബാഗുമെടുത്ത് സ്കൂളിലേക്ക് നടന്നു.ഏതോ ജയിലിലേക്കെന്നപോലെ.അവന് പൂക്കളും ചെടികളുമെല്ലാം വളരെ ഇഷ്ടമായിരുന്നു.സ്ക്കൂള് പരിസരത്ത് നിറഞ്ഞു നില്ക്കുന്ന ചെടികളില് പലതും അവന് നട്ടതാണ്.അവ കാണണം വെള്ളം കൊടുക്കണം.ഈ പ്രതീക്ഷകള് മാത്രമാണ് അവനെ സ്ക്കൂളിലേക്ക് നയിച്ചത്.ക്ലാസ് ടീച്ചര് വന്നു. അവന്റെ മനസ്സ് ഇരുളടഞ്ഞു.ക്ലാസ് എടുക്കാന് തുടങ്ങി.അവന്റെ മനസ്സില് ചെടികളും പൂക്കളും മാത്രമായിരുന്നു.ഉള്ളില് കവിതകള് ഊറി വന്നു.അവന് അറിയാതെ ചിരിച്ചുപോയി.'അയ്യേ കരീമിന് വട്ടായേ'....കുട്ടികള് കളിയാകി ചിരിച്ചു.അവന് ഇളിഭ്യതയോടെ ചുറ്റും നോക്കി.പെട്ടെന്ന് ഭൂമി കുലുക്കം പോലെ ടീച്ചര് ശബ്ദമുയര്ത്തി.'സൈ ലന്സ്,സൈ ലന്സ് ' അപ്പോഴേക്കും കരീം ടീച്ചറുടെ കണ്ണുകളുടെ ഇരയായിക്കഴിഞ്ഞിരുന്നു.അവനോട് എഴുന്നേല്ക്കാന് പറഞ്ഞു.അവനോട് ചോദ്യം ചോദിച്ചു.അവന്റെ കാലുകള് തളര്ന്നു.ചുണ്ടുകള് വിറച്ചു.മുഖം വിളര്ത്തു.കണ്ണുകള് മഴക്കാറുപോലെ തുടിച്ചു.നാവ് വരണ്ടു.ടീച്ചര് ദേഷ്യപ്പെട്ട് അവനെ ക്ലാസിനു പുറത്താകി.യുദ്ധത്തിലെ അവസാനത്തെ കണ്ണിയെന്നപോലെ വിശാലമായ മൈതാനത്തില് അവന് തനിച്ചായി.അപ്പോഴും അവനെ ആശ്വസിപ്പിച്ചത്ചെടികളുടേയും പൂക്കളുടേയും പ്രതീക്ഷ മാത്രം.! (കരീമിന്റെ ലോകം )
ചിന്തകള് അക്ഷരങ്ങളാക്കി തുടങ്ങിയ അബ്സാര് അബ്ദുല് അസീസ് എന്ന പതിമൂന്നുകാരന്റെ കൊച്ചുകഥയാണിത്.തൃശൂര് ജില്ലയിലെ മുല്ലശ്ശേരി സ്വദേശി അബ്ദുല് അസീസ് മഞ്ഞിയിലിന്റേയും സുബൈറയുടേയും മകന് അബ്സാറിന്റെ ലോകവും ഇതുതന്നെയായിരുന്നു.പൂക്കളേയും പുഴകളേയും സ്നേഹിച്ച പ്രകൃതിയെക്കുറിച്ച് അഗാധമായി ചിന്തിച്ച പതിമൂന്നിന്റെ ചെറുപ്പം അപ്രസക്തമാക്കുന്ന രചനാവൈഭവം പ്രകടിപ്പിച്ച കുരുന്ന് പ്രതിഭ,പക്ഷെ നേരത്തെ തന്നെ എഴുത്ത് നിര്ത്തി അവനോളം സ്നേഹിച്ച പുഴയുടെ കുത്തൊഴുക്കില് കഴിഞ്ഞ 2003 ജൂണ് 26ന് നിശബ്ദമായി ലയിച്ചു തീരുകയായിരുന്നു.
ചെറിയ ലോകത്തെ വലിയ വലിയ കാര്യങ്ങല് ചിന്തിച്ച അബ്സാറിന്റെ രചനകളുടെ സമാഹാരമാണ് മണിദീപം.ഐ എച്ച് ആണ് ഇതിന്റെ പ്രാസാധകര്.കൊച്ചുമനസ്സിന്റെ വിശുദ്ധിയും സുകൃതങ്ങളോടുള്ള ചാഞ്ചല്യമില്ലാത്ത അനുഭാവവുമാണ് ഈ പതിമൂന്ന് കാരന്റെ രചനകളെ സവിശേഷമാക്കുന്നത്.പ്രകൃതിയും മനുഷ്യനും ഭൂമിയിലെ പരസ്പര പൂരകങ്ങളാണെന്ന ബോധം അവന്റെ മനസ്സിനെ വല്ലാതെ കീഴ്പെടുത്തിയിരുന്നു.അതി സുന്ദരിയായ പ്രകൃതിയെ വൃത്തി ഹീനമാക്കുന്നമനുഷ്യരോടുള്ള അസ്വസ്ഥതകള് രചനകളിലുടെനീളം കാണാം.ഭൂമി സുന്ദരിയായിരുന്ന കാലത്ത് അറിവ് അടങ്ങാത്ത ഒരുകൂട്ടര് ഭൂമിയെ അട്ടിമറിച്ചു.പിന്നെ ഭൂമിയുടേ സൗന്ദര്യം മുത്തശ്ശിക്കഥയായി.പാഠപുസ്തകങ്ങളുടെ പുറം ചട്ടയിലും റഫ്ബുക്കുകളിലുമെല്ലാമായി കുറിച്ചിട്ട വരികള് സാഹസപ്പെട്ട് കോര്തെടുത്തപ്പോള് തെളിഞ്ഞ ചിത്രങ്ങള് ഇങ്ങനെ പ്രകൃതി സൗന്ദര്യത്തിന്റെ വ്യത്യസ്ത ഭാവങ്ങളുടേതായിരുന്നു.ദാര്ശനികത ഗൗരവപ്പെടുത്തിയ കൊച്ചു കൊച്ചു കുറിപ്പുകളും അങ്ങനെത്തന്നെ പലതും അപൂര്ണമാണെങ്കിലും വലിയ കാര്യങ്ങള് പറഞ്ഞു തീര്ക്കാനുള്ള വ്യഗ്രത അവയിലൊക്കെയും നിഴലിക്കുന്നുണ്ട്.
പുതുമനശ്ശേരി സര്സയ്യിദ് ഇംഗ്ലീഷ് മീഡിയം സ്ക്കൂളിലെ എട്ടാം ക്ലാസ്` വിദ്യാര്ത്ഥിയായിരുന്നു അബ്സാര്.പാഠ്യേതര രംഗത്ത് എന്നും സ്കൂളിലെ ഒന്നാമനായിരുന്നു.രചനകള് അധ്യാപകരെക്കൊണ്ട് തിരുത്തിക്കാനും അവ സൂക്ഷിച്ച് വെക്കാനും ഏറെ താല്പര്യം കാട്ടിയിരുന്നു.മലയാളം അധ്യാപിക തിരുത്തിയ ഒരു കഥയും വാങ്ങിയാണ് അബ്സാര് മരണത്തിലേക്ക് ഒഴുകിയത്.കൂട്ടുകാരോടൊത്ത് കുളിക്കുന്നതിനിടെ ഒഴുക്കില് പെടുകയായിരുന്നു.രണ്ട്പേര് രക്ഷപ്പെട്ടു.അബ്സാര് കൈവിട്ടു.കാലാവധി കഴിഞ്ഞാല് എന്തും പ്രകൃതിയില് ചീഞ്ഞ് ലയിക്കുമെന്ന് മരണത്തെക്കുറിച്ച് സ്വയം പ്രവചിച്ച അബ്സാര് ചില നേരങ്ങളില് വല്ലാത്ത ദാര്ശനിക ഭാവം പ്രകടിപ്പിച്ചിരുന്നത്രെ.ഇക്കാര്യത്തില് മകനെക്കുറിച്ചുണ്ടായ സ്നേഹ പൂര്ണമായ പരിഭവങ്ങളുമായി ഉമ്മ,ഖത്തറിലായിരുന്ന പിതാവിനയച്ച കത്ത് കിട്ടും മുമ്പെ ദുരന്തവാര്ത്ത അവിടെ എത്തിയിരുന്നു.എഴുതാനായി മേശപ്പുറത്ത് എടുത്ത്വെച്ച കടലാസില് 'ദൈവത്തിന് ചരിത്രമോ ?' എന്ന തലവാചകം കുറിച്ചിട്ടാണ് അബ്സാര് പുഴയിലേക്ക് പോയത്.ചരിത്രാന്വേഷണം നേര്ക്കാഴ്ച കൊണ്ട് പൂര്ത്തിയാക്കാനാണ് മകന് പോയതെന്ന ആശ്വാസമാണ് ഇപ്പോള് ഈ കുടുംബത്തിനുള്ളത്.
................
എന് പി ജിഷാര്
2003ല് മാധ്യമം പ്രസിദ്ധീകരിച്ചത്
Friday, June 26, 2020
തുറന്ന കത്ത്
Friday, June 26, 2020
തുറന്ന കത്ത്
പ്രിയപ്പെട്ടവരെ എല്ലാവർക്കും സുഖമാണ് എന്ന് വിശ്വസിക്കുന്നു.വായനയുടെ ഈ ലോകത്തു പ്രിയപ്പെട്ടവർക്കായി ഒരു പുസ്തക സമർപ്പണത്തിന്റെ തുറന്ന കത്ത് ✉️
ഏതു ബുക്കിനെ കുറിച്ച് സംസാരിക്കും എന്നാലോചിച്ചപ്പോൾ ആണ് എന്ത്കൊണ്ടും മറ്റു കൃതികളെക്കാളും ഇക്കാടെ ബുക്കിനെ കുറിച്ച് പറഞ്ഞാലോ എന്ന് ഓർത്തത്, ഞങ്ങളിൽ നിന്ന് പറന്നു പോയ ഞങ്ങളുടെ ഇക്കക്ക...
ജൂൺ വന്നതോടുകൂടി 16 വർഷം പിന്നിട്ടു.ദൈവം നാം ഏവരേയും സ്വർഗത്തിൽ ഒരുമിച്ച് അനുഗ്രഹിക്കുമാറാവട്ടെ... ചെറിയ ക്ലാസ്സ് മുതൽ തുടങ്ങിയതാണ് ഇക്കാടെ എഴുത്ത്. എഴുത്തിനു തുടക്കം കുറിച്ച് കടൽക്കരയിലെ മണ്ണിലായിരുന്നു.....
കടലേ
നീയൊരു അത്ഭുതമാണ്
ചിലപ്പോള് രൌദ്ര ഭാവമാണ്
ചിലപ്പോള് ശാന്തസുന്ദരവും
ആര്ക്കാണ് നിന്നെ നശിപ്പിക്കാനാവുക.
നിന്റെ വിരിമാറിലൂടെയല്ലെ
ജലവാഹനങ്ങള്
ചരിക്കുന്നത്
നടുക്കടലില്
കിടന്നട്ടഹസിച്ചാല്
ആരാണ് കേള്ക്കുക.
മൂന്നാം തരത്തില് പഠിക്കുമ്പോഴാണ് ഇക്ക(അബ്സാർ) ആദ്യമായി കവിത രചിച്ചത്. ഇംഗ്ളീഷില് എഴുതിയതിന്റെ മൊഴിമാറ്റം .
ഒരാൾ കടൽ തുരുത്തിൽ മുങ്ങി പോവുന്നത് കണ്ടു എഴുതിയതാണ് ഈ കവിത.
കടല് തീരത്ത് നിന്നു തുടങ്ങി കടലാഴങ്ങളോളം ആഴങ്ങളില് വായനക്കാരനെ കൂട്ടി കൊണ്ടു പോകുന്ന രചനകള് സമ്മാനിച്ച് അനന്തമായ ആഴങ്ങളില് മുത്ത് വാരാന് മുങ്ങിപ്പോയ കൊച്ചു കവിയുടെ വിഭാവനകള് വിസ്മയാവഹമാണ്
അവസാനം എഴുതിയത് ദൈവത്തിനു ചരിത്രമോ? എന്നാ തലക്കെട്ടു മാത്രം, ആ ചരിത്രത്തിന്റെ ആഴങ്ങളിലേക്ക് വരികൾ അനേഷിച്ചു പോയതാവും ആ കൊച്ചു പ്രതിഭ.
ചെറിയ ലോകത്തെ വലിയ വലിയ കാര്യങ്ങള് ചിന്തിച്ച ഇക്കാടെ (അബ്സാർ) രചനകളുടെ സമാഹാരമാണ് മണിദീപം.
ഐ പി.എച്ച് ആണ് ഇതിന്റെ പ്രാസാധകര്.കൊച്ചു മനസ്സിന്റെ വിശുദ്ധിയും സുകൃതങ്ങളോടുള്ള ചാഞ്ചല്യമില്ലാത്ത അനുഭാവവുമാണ് ഈ പതിമൂന്ന് കാരന്റെ രചനകളെ ഉണർത്തുന്നത് പ്രകൃതിയും മനുഷ്യനും ഭൂമിയിലെ പരസ്പര പൂരകങ്ങളാണെന്ന ബോധം ഇക്കാടെ മനസ്സിനെ വല്ലാതെ കീഴ്പെടുത്തിയിരുന്നു.അതി സുന്ദരിയായ പ്രകൃതിയെ വൃത്തി ഹീനമാക്കുന്ന മനുഷ്യരോടുള്ള അസ്വസ്ഥതകൾ രചനകളിലുടെനീളം കാണാം.
മണി ദീപം ചൊരിഞ്ഞ് തരുന്ന പ്രകാശം.അതിന്റെ പ്രഭയില് വായനക്കാരന് വിസ്മയം കൊള്ളും.ഇക്കാടെ കടല് എന്ന കവിത കടലോളം തന്നെ ആഴവും പരപ്പുമുണ്ട്.അധികൃതരുടെ അനാസ്ഥമൂലം തനിക്ക് ഒരു സാഹിത്യ സദസ്സില് പങ്കെടുക്കാന് പറ്റാത്തതിലുള്ള നൊമ്പരച്ചീളുകള് കൊണ്ടാണ് എന്റെ ദുഃഖം എന്നാ കൃതി എഴുതാന് ഇക്കാനെ പ്രേരിപ്പിച്ചതെന്ന് മണി ദീപത്തിലെ ഒരടിക്കുറിപ്പില് പറയുന്നുണ്ട്.മരിക്കുന്നതിന്റെ ഒരാഴ്ചമുമ്പായിരുന്നു ഇക്കയ്ത്തെഴുതുന്നത്.
എന്റെ ദുഃഖം നീ അറിയുന്നുണ്ടോ മഹാ ലോകമേ നീ അറിയുന്നുണ്ടോ - എന്നു തുടങ്ങുന്ന ആ പതിനാലു വരികള്,താല്കാലികമായുയരുന്ന നിരാശയില് നിന്നു ഉരുത്തിരിഞ്ഞതാണെങ്കിലും കവിതയുടെ സ്വരവും സാരവും നിത്യ നൂതനമായി നിലകൊള്ളുന്നതത്രെ.
കണ്ണുകള് ഈറനണിയാതെ പല രചനകളും വായിക്കാന് കഴിയില്ല.അത്രമാത്രം സ്വാഭാവികമാണ് നിഷ്കളങ്കമാണ് അളന്നു മുറിച്ച ഓരോ അക്ഷരവും.
രണ്ടു മരണങ്ങളെ ചുറ്റിപ്പറ്റി അബ്സാര് എഴുതിയ ജീവിതമെന്ന കഥയില് ഒരു വാചകമുണ്ട്.നല്ലവര് വേഗം മരിക്കും.
ആ ഒരു വാചകം മാത്രം മതി ആരുണ്ടാക്കിയ നിയമമാണിത് എന്നു വായനക്കാരനെ ചിന്തിപ്പിക്കാന്.എല്ലാത്തിന്റേയും കാര്യവും കാരണവും തേടിപ്പോയാല് നമ്മള് തോറ്റുപോകും.
പതിമൂന്നുകാരനായ കവിയുടെ വിഭാവനകള് ഒരു കുട്ടിക്കവിതയുടെ പരിസരത്തിനും അകലെ അനന്തതയിലാണ് എന്ന് വായനക്കാരന് മനസ്സിലാകുമ്പോള് മണി ദീപം അണയ്ക്കാന്,അഥവാ പേജുകള് മടക്കി വെക്കാന് വായനക്കാരന് കഴിയാതെ വരുന്നുണ്ട്.
നടുക്കടലില് നിന്ന് അട്ടഹസിച്ചാല് ആരാണ് കേള്ക്കുക?എന്ന അബ്സ്വാറിന്റെ ചോദ്യത്തിനു ആരും ഉത്തരം പറയുന്നില്ല.വായനക്കാരുടെ നിശബ്ദത ഭേദിക്കാന് അബ്സ്വാറിന്റെ വരികള് മാത്രമേ ജിവിച്ചിരിക്കുന്നുള്ളൂ.
അതെ മണി ദീപം ജ്വലിക്കുകയാണ്.
മണിദീപം തെളിഞ്ഞിട്ട് 2019 നവംബര് ഒന്നാം തിയ്യതി കേരളപ്പിറവി ദിവസം പതിനാറ് വര്ഷം പൂര്ത്തിയാകുന്നു. അബ്സാര് എന്ന മണി വിളക്ക് അണഞ്ഞത് 2003 ജൂണ് 26 നായിരുന്നു.
പേരിനെ അന്വര്ഥമാക്കിയ പതിമൂന്നുകാരന് 2003 ജൂണ് ഇരുപത്തിയാറിനായിരുന്നു വിടപറഞ്ഞത്. പ്രസിദ്ധീകരിക്കാനൊരുക്കി വെച്ച അബ്സാറിന്റെ രചനകള് 2003 ലെ കേരളപ്പിറവി ദിനത്തില് പ്രകാശനം ചെയ്യപ്പെട്ടു.
പുതുമനശ്ശേരി സര്സയ്യിദ് സ്കൂള് ഓഡിറ്റോറിയത്തില് കവി ബാല ചന്ദ്രന് ചുള്ളിക്കാടും ശൈഖ് മുഹമ്മദ് കാരക്കുന്നുമായിരുന്നു മണിദീപം അക്ഷരലോകത്തിനു സമര്പ്പിച്ചത്.മലയാളത്തിലെ തലയെടുപ്പുള്ള പ്രസിദ്ധീകരണാലയങ്ങളിലൊന്നായ ഇസ്ലാമിക് പബ്ളീഷിങ് ഹൗസാണ് പുസ്തകം വായനാലോകത്തിന് സമ്മാനിച്ചത്.
2003 ല് തന്നെ മണിദീപത്തിന്റെ രണ്ടാമത്തെ പതിപ്പ് ദോഹയില് വെച്ച് പ്രൊഫസര് അബുല് അലിയും ഗള്ഫ്ടൈംസ് പ്രൊഡക്ഷന് എഡിറ്റര് സി.പി രവീന്ദ്രനും നിര്വഹിച്ചു.സാമൂഹിക സാംസ്കാരിക രംഗത്തെ പ്രമുഖരുടെ സാന്നിധ്യം കൊണ്ട് പ്രകാശനം ധന്യമായിരുന്നു.
വായിക്കുമല്ലോ, വായനയെ ഇഷ്ടപ്പെടുന്നവർക്കായി സമർപ്പിക്കുമല്ലോ, വായിക്കുക അക്ഷരങ്ങളുടെ ആഴങ്ങളിലേക്കു വായിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുക,ഇന്നലെകൾ നാളെയുടെ ഉണർത്തു പാട്ടാവട്ടെ..
ഒരുപാടു പ്രാത്ഥനകളോടെ🤗
ഹിബ അബ്ദുല് അസീസ്
Friday, November 1, 2013
മണിദീപം പത്തു വര്ഷം തികയുന്നു.
Friday, November 01, 2013
മണിദീപം പത്തു വര്ഷം തികയുന്നു.
അബ്സാര് എന്ന ദീപം അണഞ്ഞിട്ട് പത്ത് വര്ഷം തികയുമ്പോള് മണിദീപം തെളിഞ്ഞിട്ട് പത്തു വര്ഷം തികയുന്നു.
പേരിനെ അന്വര്ഥമാക്കിയ പതിമൂന്നുകാരന് 2003 ജൂണ് ഇരുപത്തിയാറിനായിരുന്നു വിടപറഞ്ഞത്. പ്രസിദ്ധീകരിക്കാനൊരുക്കി വെച്ച അബ്സാറിന്റെ രചനകള് 2003 ലെ കേരളപ്പിറവി ദിനത്തില് പ്രകാശനം ചെയ്യപ്പെട്ടു.
പുതുമനശ്ശേരി സര്സയ്യിദ് സ്കൂള് ഓഡിറ്റോറിയത്തില് കവി ബാല ചന്ദ്രന് ചുള്ളിക്കാടും ശൈഖ് മുഹമ്മദ് കാരക്കുന്നുമായിരുന്നു മണിദീപം അക്ഷരലോകത്തിനു സമര്പ്പിച്ചത്.
Monday, October 26, 2009
കത്തിപ്പടരുന്ന ചിന്തകള്
Monday, October 26, 2009
കത്തിപ്പടരുന്ന ചിന്തകള്
വളരെ ബാല്യത്തില് തന്നെ അന്വേഷണ സ്വഭാവം അബ്സ്വാര് പുലര്ത്തിയിരുന്നു.ദോഹയില് ഉണ്ടായിരുന്നപ്പോഴും തുടര്ന്നും അബ്സ്വാറിന്റെ ചോദ്യങ്ങള്ക്ക് കൃത്യമായി മറുപടി കൊടുക്കാന് ഞാന് ശ്രമിച്ചിരുന്നു.പലപ്പോഴും മറുപടികള് അവനെ തൃപ്തനാക്കിയിരുന്നില്ല.രണ്ടാം തരത്തില് പഠിക്കുമ്പോള് ചിത്ര രചനയില് താല്പര്യം കാട്ടിയിരുന്നുവെങ്കിലും പിന്നീട് അത്ര ഉത്സാഹം പ്രകടിപ്പിച്ചിരുന്നില്ല.വായിക്കാനും സംശയനിവാരണങ്ങള്ക്കും കൂടുതല് സമയം കണ്ടെത്തിയിരുന്നു.
ഗോചരമായ കണ്ണുകള്കൊണ്ട് നാം കാണുന്ന വലിയ വസ്തുക്കള് ഉള്കൊള്ളാന് പാദാര്ഥിക അര്ഥത്തിലുള്ള വലുപ്പം ആവശ്യമില്ല എന്ന നിഗമനം വളരെ ചെറുപ്പത്തില് തന്നെ അബ്സ്വാര് ഹ്രച്ചിരുന്നു.
ഒരു ദിവസം എന്റെ ഒരു വലിയ സുഹൃത്ത് (എല്ലാ അര്ഥത്തിലും)എന്നെ കാണാന് വന്നു.അദ്ധേഹത്തിന്റെ പിതാവിന് സുഖമില്ലെന്നറിഞ്ഞ് നാട്ടിലേയ്ക്ക് പോകാനുള്ള ഒരുക്കത്തിലായിരുന്നു.തൊട്ടടുത്ത് നില്ക്കുകയായിരുന്ന അബ്സ്വാര് അദ്ധേഹത്തെ ആപാദചൂഢം ഒന്നു നോക്കി.ഉടനെ ഞങ്ങള് പറഞ്ഞു.'താങ്കളുടെ പിതാവിന്റെ ഉയരത്തെക്കുറിച്ചായിരിക്കാം അബ്സ്വാര് ചിന്തിക്കുന്നത്'തല്ക്ഷണം അബ്സ്വാറിന്റെ പ്രതികരണം.നൊ.ഇദ്ധേഹത്തിന്റെ ബാപ്പ ഇദ്ധേഹത്തേക്കാള് വലിയവനായിരിക്കണമെന്നൊന്നും ഇല്ല.ഒരു ചിന്ന കുരുവില് നിന്നല്ലേ വലിയ മരങ്ങളുണ്ടാകുന്നത് ?മണിദീപം സമാഹരത്തില് ഇതേ അര്ഥത്തിലുള്ള കവിതയും ഉണ്ട്
നമ്മുടെ നിഗമനങ്ങളെ പലപ്പോഴും ഈ കുട്ടി കടപുഴക്കി എറിയുമായിരുന്നു.''ഒരു ചെറു കുരുവില് നിന്നാണ് ഒരു വലിയ മരം ഉണ്ടാവുന്നത് എന്ന നിരീക്ഷണം കൊച്ചു നാളില് തന്നെ ഈ പ്രതിഭ മനസ്സിലാക്കി വച്ചിരുന്നു എന്നു സാരം.
ആകാശം നക്ഷത്രം കടല് കാറ്റ് തുടങ്ങിയ പ്രകൃതിയുടെ പ്രതിഭാസങ്ങള് അവനെ ചിന്താകുലനാക്കിയിരുന്നു.കരയിലേയ്ക്ക് അലറിയടിക്കുന്ന തിരമാലകള് അതിന്റെ വിരിമാറിലൂടെ സഞ്ചരിക്കുന്ന ജലവാഹനങ്ങള് ശാന്തമാകുന്ന കടല്..ഇതിനെക്കുറിച്ചൊക്കെ ചിന്തിക്കുകയും പറയുകയും ചെയ്യുമായിരുന്നു.അബ്സ്വാറിന്റെ ആദ്യത്തെ കവിത കടലിനെ കുറിച്ചായിരുന്നു.
ഗോചരമായ കണ്ണുകള്കൊണ്ട് നാം കാണുന്ന വലിയ വസ്തുക്കള് ഉള്കൊള്ളാന് പാദാര്ഥിക അര്ഥത്തിലുള്ള വലുപ്പം ആവശ്യമില്ല എന്ന നിഗമനം വളരെ ചെറുപ്പത്തില് തന്നെ അബ്സ്വാര് ഹ്രച്ചിരുന്നു.
ഒരു ദിവസം എന്റെ ഒരു വലിയ സുഹൃത്ത് (എല്ലാ അര്ഥത്തിലും)എന്നെ കാണാന് വന്നു.അദ്ധേഹത്തിന്റെ പിതാവിന് സുഖമില്ലെന്നറിഞ്ഞ് നാട്ടിലേയ്ക്ക് പോകാനുള്ള ഒരുക്കത്തിലായിരുന്നു.തൊട്ടടുത്ത് നില്ക്കുകയായിരുന്ന അബ്സ്വാര് അദ്ധേഹത്തെ ആപാദചൂഢം ഒന്നു നോക്കി.ഉടനെ ഞങ്ങള് പറഞ്ഞു.'താങ്കളുടെ പിതാവിന്റെ ഉയരത്തെക്കുറിച്ചായിരിക്കാം അബ്സ്വാര് ചിന്തിക്കുന്നത്'തല്ക്ഷണം അബ്സ്വാറിന്റെ പ്രതികരണം.നൊ.ഇദ്ധേഹത്തിന്റെ ബാപ്പ ഇദ്ധേഹത്തേക്കാള് വലിയവനായിരിക്കണമെന്നൊന്നും ഇല്ല.ഒരു ചിന്ന കുരുവില് നിന്നല്ലേ വലിയ മരങ്ങളുണ്ടാകുന്നത് ?മണിദീപം സമാഹരത്തില് ഇതേ അര്ഥത്തിലുള്ള കവിതയും ഉണ്ട്
നമ്മുടെ നിഗമനങ്ങളെ പലപ്പോഴും ഈ കുട്ടി കടപുഴക്കി എറിയുമായിരുന്നു.''ഒരു ചെറു കുരുവില് നിന്നാണ് ഒരു വലിയ മരം ഉണ്ടാവുന്നത് എന്ന നിരീക്ഷണം കൊച്ചു നാളില് തന്നെ ഈ പ്രതിഭ മനസ്സിലാക്കി വച്ചിരുന്നു എന്നു സാരം.
ആകാശം നക്ഷത്രം കടല് കാറ്റ് തുടങ്ങിയ പ്രകൃതിയുടെ പ്രതിഭാസങ്ങള് അവനെ ചിന്താകുലനാക്കിയിരുന്നു.കരയിലേയ്ക്ക് അലറിയടിക്കുന്ന തിരമാലകള് അതിന്റെ വിരിമാറിലൂടെ സഞ്ചരിക്കുന്ന ജലവാഹനങ്ങള് ശാന്തമാകുന്ന കടല്..ഇതിനെക്കുറിച്ചൊക്കെ ചിന്തിക്കുകയും പറയുകയും ചെയ്യുമായിരുന്നു.അബ്സ്വാറിന്റെ ആദ്യത്തെ കവിത കടലിനെ കുറിച്ചായിരുന്നു.
Friday, June 26, 2009
നെറികെട്ടലോകം
Friday, June 26, 2009
നെറികെട്ടലോകം
ഭൂമിയില് വിശേഷബുദ്ധി നല്കപ്പെട്ടവനാണ് മനുഷ്യന് മറ്റു ചരാചരങ്ങള്ക്ക് ഇത് നല്കപ്പെട്ടിട്ടില്ല.ഒരു പനിനീര് പൂവിന് ഇനി മുതല് സുഗന്ധം പ്രസരിപ്പിക്കാന് കഴിയില്ല എന്ന് ശഠിക്കാന് കഴിയില്ല.ഇത്രമനോഹരമായി എന്തിനു പാടണം എന്നു ഒരു പൂങ്കുയിലിനു വിചാരിക്കാനാവില്ല.കളകളാരവം മുഴക്കി ഒഴുകാനിനി വയ്യെന്നു കാട്ടരുവിയ്ക്ക് തിരുമാനിക്കാവില്ല.ആകാശത്തില് നീന്തിത്തുടിക്കുന്ന താര്കങ്ങള്ക്ക് ഗതി മാറാന് സാധ്യമല്ല.തങ്ങളുടെ ദൗത്യമെന്താണോ അതു നിര്വഹിച്ച് കൊണ്ടിരിക്കുകയാണ് പുല്കൊടിയും പൂമരവും പൊയ്കകളും പാരാവാരവും ആകാശ ഗോളങ്ങളും.എല്ലാം ഏല്പിക്കപ്പെട്ട ദൗത്യത്തില് സദാ ജാഗ്രതയോടെ നീങ്ങിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്നു.
മനുഷ്യന്റെ കാര്യം ഇതില് നിന്നൊക്കെ ഭിഹ്നമാണ്.മനുഷ്യനോട് കല്പിക്കപ്പെട്ട ദൗത്യം സ്വീകരിക്കാനും നിരാകരിക്കാനും അവനു സ്വാതത്ര്യമുണ്ട്.വിവേചനാധികാരം ഉണ്ടായിരിക്കെത്തന്നെ തന്റെ സ്വാതന്ത്ര്യം പ്രയോഗിക്കാന് കഴിയാത്ത സാഹചര്യവും ഉണ്ട്.
കണ്ണുകള്കൊണ്ട് കേള്ക്കാനോ കാതുകള്കൊണ്ട് കാണാനോ കഴിയില്ല.ഓരോ അവയവവും ആത്യന്തികമായി സ്രഷ്ടാവിനെയാണ് അനുസരിക്കുന്നത്.എല്ലാ പഞ്ചേന്ദ്രിയങ്ങളും സ്രഷ്ടാവിന്റെ കല്പനയാണ് അനുസരിച്ച് കൊണ്ടിരിക്കുന്നത്.കണ്ണു കൊണ്ട് മാത്രമേ കാണാന് കഴിയുഇകയുള്ളൂ.കാണുക എന്ന എന്ന കര്മ്മത്തില് കണ്ണ് അതിന്റെ വഴക്കം പ്രകടിപ്പിക്കുമ്പോള് തനിക്കനുവദിക്കപ്പെട്ടത് മാത്രം കാണാനുള്ള വിവേചനാധികാരം മനുഷ്യന് ഉപയോഗപ്പെടുത്തണം.സ്വാതന്ത്ര്യം നല്കപ്പെടാത്തവ സ്രഷ്ടാവിന്റെ ആജ്ഞാനുസാരം പ്രവര്ത്തിക്കുമ്പോള് സ്വാതന്ത്ര്യം നല്കപ്പെട്ട കാര്യങ്ങളിലും ദൈവത്തിന്റെ ഇഛാനുസാരം ചരിക്കാനുള്ള സന്നദ്ധത സൃഷ്ടികളില് ഉണ്ടാകണം.അഥവാ വഴക്കവും വണക്കവും ഒരുമിച്ച് വരണം.ഇങ്ങനെ വരുമ്പോള് മനോഹരമായ ആരാധനയായി മാറും.
മനുഷ്യന്റെ ജിവിത ക്രമം മനോഹരമാകുന്നേടത്ത് മാത്രമേ ശാന്തിയും സമാധാനവും പുലരുകയുള്ളൂ.മനുഷ്യന് പ്രകൃതിയിലേയ്ക്ക് നോക്കട്ടെ.മധു ചുരത്താനും മണം പരത്താനും വിരിഞ്ഞു നില്ക്കുന്ന പൂക്കളിലേയ്ക്ക്.ഇമ്പമാര്ന്ന സംഗീതം പൊഴിക്കുന്ന പറവകളിലേയ്ക്ക് അലറിയൊഴുകുന്ന പാരാവാരങ്ങളിലേയ്ക്ക് അനന്തമായ ആകാശ നീലിമയിലേയ്ക്ക് വര്ണ്ണങ്ങള് ചാലിച്ച സന്ധ്യാ മേഘങ്ങളിലേയ്ക്ക് മനുഷ്യനിലേയ്ക്ക് ..ആവര്ത്താവര്ത്തിച്ച് നോക്കട്ടെ..
എത്രമാത്രം അര്ഥവവത്താണ് അബ്സ്വാറിന്റെ വരികള്..
എത്ര നെറികെട്ടതാണീ ലോകം
എത്ര നന്ദി കെട്ടവരാണീ മനുഷ്യ കുലം
അവര് അവരെ അറിഞ്ഞുവെങ്കില്
സ്രഷ്ടാവിനെ അറിഞ്ഞേനേ
സംസ്കൃത ചിത്തരായ് തീര്ന്നേനേ...
മനുഷ്യന്റെ കാര്യം ഇതില് നിന്നൊക്കെ ഭിഹ്നമാണ്.മനുഷ്യനോട് കല്പിക്കപ്പെട്ട ദൗത്യം സ്വീകരിക്കാനും നിരാകരിക്കാനും അവനു സ്വാതത്ര്യമുണ്ട്.വിവേചനാധികാരം ഉണ്ടായിരിക്കെത്തന്നെ തന്റെ സ്വാതന്ത്ര്യം പ്രയോഗിക്കാന് കഴിയാത്ത സാഹചര്യവും ഉണ്ട്.
കണ്ണുകള്കൊണ്ട് കേള്ക്കാനോ കാതുകള്കൊണ്ട് കാണാനോ കഴിയില്ല.ഓരോ അവയവവും ആത്യന്തികമായി സ്രഷ്ടാവിനെയാണ് അനുസരിക്കുന്നത്.എല്ലാ പഞ്ചേന്ദ്രിയങ്ങളും സ്രഷ്ടാവിന്റെ കല്പനയാണ് അനുസരിച്ച് കൊണ്ടിരിക്കുന്നത്.കണ്ണു കൊണ്ട് മാത്രമേ കാണാന് കഴിയുഇകയുള്ളൂ.കാണുക എന്ന എന്ന കര്മ്മത്തില് കണ്ണ് അതിന്റെ വഴക്കം പ്രകടിപ്പിക്കുമ്പോള് തനിക്കനുവദിക്കപ്പെട്ടത് മാത്രം കാണാനുള്ള വിവേചനാധികാരം മനുഷ്യന് ഉപയോഗപ്പെടുത്തണം.സ്വാതന്ത്ര്യം നല്കപ്പെടാത്തവ സ്രഷ്ടാവിന്റെ ആജ്ഞാനുസാരം പ്രവര്ത്തിക്കുമ്പോള് സ്വാതന്ത്ര്യം നല്കപ്പെട്ട കാര്യങ്ങളിലും ദൈവത്തിന്റെ ഇഛാനുസാരം ചരിക്കാനുള്ള സന്നദ്ധത സൃഷ്ടികളില് ഉണ്ടാകണം.അഥവാ വഴക്കവും വണക്കവും ഒരുമിച്ച് വരണം.ഇങ്ങനെ വരുമ്പോള് മനോഹരമായ ആരാധനയായി മാറും.
മനുഷ്യന്റെ ജിവിത ക്രമം മനോഹരമാകുന്നേടത്ത് മാത്രമേ ശാന്തിയും സമാധാനവും പുലരുകയുള്ളൂ.മനുഷ്യന് പ്രകൃതിയിലേയ്ക്ക് നോക്കട്ടെ.മധു ചുരത്താനും മണം പരത്താനും വിരിഞ്ഞു നില്ക്കുന്ന പൂക്കളിലേയ്ക്ക്.ഇമ്പമാര്ന്ന സംഗീതം പൊഴിക്കുന്ന പറവകളിലേയ്ക്ക് അലറിയൊഴുകുന്ന പാരാവാരങ്ങളിലേയ്ക്ക് അനന്തമായ ആകാശ നീലിമയിലേയ്ക്ക് വര്ണ്ണങ്ങള് ചാലിച്ച സന്ധ്യാ മേഘങ്ങളിലേയ്ക്ക് മനുഷ്യനിലേയ്ക്ക് ..ആവര്ത്താവര്ത്തിച്ച് നോക്കട്ടെ..
എത്രമാത്രം അര്ഥവവത്താണ് അബ്സ്വാറിന്റെ വരികള്..
എത്ര നെറികെട്ടതാണീ ലോകം
എത്ര നന്ദി കെട്ടവരാണീ മനുഷ്യ കുലം
അവര് അവരെ അറിഞ്ഞുവെങ്കില്
സ്രഷ്ടാവിനെ അറിഞ്ഞേനേ
സംസ്കൃത ചിത്തരായ് തീര്ന്നേനേ...
===========
മഞ്ഞിയില്
Thursday, June 26, 2008
കത്തിത്തീരുന്നപോലെ
Thursday, June 26, 2008
കത്തിത്തീരുന്നപോലെ

കത്തിത്തീരുന്നപോലെ അബ്സാര് എന്നപ്രതിഭ അണഞ്ഞുപോയി. അവന് കൊളുത്തിവച്ച മണിദീപം ഇവിടെ ജ്വലിച്ചു നില്ക്കുന്നു. എട്ടാമത്തെ വയസ്സില് എഴുതിത്തുടങ്ങിയ അബ്സാര് മരിക്കുന്നതിന്റെ ഏതാനും മിനിറ്റുകള്ക്കുമുമ്പ് വരെ എഴുതി.(അന്ത്യം :2003 ജൂണ് 26) അക്ഷരങ്ങള്ക്കു പിശുക്കുകാണിച്ചിരുന്ന അബ്സാറിന്റെ വരികള് വാചാലമാണു.മനുഷ്യന്റെ മനസ്സിനോടും മസ്തിഷ്കത്തോടും സംവദിക്കുന്നതാണ് ഈ പ്രതിഭയുടെ രചനകള് .അബ്സാറുമയി നടന്ന ചില സംഭാഷണങ്ങളും അതില് തെളിഞ്ഞു വരുന്ന നിരീക്ഷണങ്ങളും സഹൃദയരുമായി പങ്കുവെക്കുകയാണു.(അബ്സാറിന്റെ ലോകം എന്റെയും ) നക്ഷത്രങ്ങളോട് മനുഷ്യനെ ഉപമിക്കാറുണ്ട്.പക്ഷെ മനുഷ്യനോടു നക്ഷത്രത്തെ ഉപമിക്കാറില്ല..അബ്സാര് പറഞ്ഞു നിര്ത്തി. വിഡ്ഡിത്തം വിളമ്പുന്നു എന്ന മട്ടില് ഞാന് അവനെ സമീപിക്കുന്നു.ഒടുവില് ഒരു ബോധോദയം പോലെ ......ചിന്തകള്ക്കു ചിറകു മുളക്കുന്നു.
വിശാലതയുടെ മാനത്തേക്കു അവ പറന്നു പോകുമ്പോള് പുതിയ ചില നിരീക്ഷണങ്ങള് തെളിഞ്ഞു വരുന്നു.അന്ധകാരാവൃതമായ ലോകത്ത് പ്രകാശം പരത്തുന്ന മണിവിളക്കായി നക്ഷത്രം തെളിഞ്ഞു നില്ക്കുന്നു.അജ്ഞതയുടെ കൂരാകൂരിരുട്ടില് നന്മയുടെ മണിദീപമായി ഉത്തമപുരുഷന് ജ്വലിച്ചു നില്ക്കുന്നു.നക്ഷത്രം അതിനു അനുവദിക്കപ്പെട്ട നാഴികകള്ക്കു ശേഷം കെട്ടടങ്ങുന്നു.ഒരുതരി പ്രകാശം പോലും അവശേഷിപ്പിക്കാതെ.മാത്രമല്ല -കത്തിയണഞ്ഞ നക്ഷത്രത്തിന്റെ ശിഷ്ടം മണ്ണില് നാശം വിതക്കാന് പോന്നതുമാണു. ഉത്തമ പുരുഷന് എന്ന താരകം അണഞ്ഞു കഴിഞ്ഞാലും പ്രകാശിച്ചു കൊണ്ടേയിരിക്കും .അവന്റെ ശേഷിപ്പാവട്ടെ ഭൂമിക്കു വളമാവുകയും ചെയ്യും .
വിശാലതയുടെ മാനത്തേക്കു അവ പറന്നു പോകുമ്പോള് പുതിയ ചില നിരീക്ഷണങ്ങള് തെളിഞ്ഞു വരുന്നു.അന്ധകാരാവൃതമായ ലോകത്ത് പ്രകാശം പരത്തുന്ന മണിവിളക്കായി നക്ഷത്രം തെളിഞ്ഞു നില്ക്കുന്നു.അജ്ഞതയുടെ കൂരാകൂരിരുട്ടില് നന്മയുടെ മണിദീപമായി ഉത്തമപുരുഷന് ജ്വലിച്ചു നില്ക്കുന്നു.നക്ഷത്രം അതിനു അനുവദിക്കപ്പെട്ട നാഴികകള്ക്കു ശേഷം കെട്ടടങ്ങുന്നു.ഒരുതരി പ്രകാശം പോലും അവശേഷിപ്പിക്കാതെ.മാത്രമല്ല -കത്തിയണഞ്ഞ നക്ഷത്രത്തിന്റെ ശിഷ്ടം മണ്ണില് നാശം വിതക്കാന് പോന്നതുമാണു. ഉത്തമ പുരുഷന് എന്ന താരകം അണഞ്ഞു കഴിഞ്ഞാലും പ്രകാശിച്ചു കൊണ്ടേയിരിക്കും .അവന്റെ ശേഷിപ്പാവട്ടെ ഭൂമിക്കു വളമാവുകയും ചെയ്യും .
മഞ്ഞിയില്
തുടരും ...
അബ്സാറിന്റെ ഊഴം
Thursday, June 26, 2008
അബ്സാറിന്റെ ഊഴം

2003 ജൂണ് 26നു അബ്സാര് ഈ ലോകത്തോട് യാത്ര പറഞ്ഞു.മാസങ്ങളോളം തല പുകച്ച് കൊണ്ട് നടന്ന പ്രഭാഷണം അന്ന്കാലത്ത് തന്റെ വിദ്യാലയത്തേയും അധ്യാപകരേയും സഹപാഠികളേയും സാക്ഷിയാക്കി സ്കൂള് അസംബ്ളിയില് അബ്സാര് അവതരിപ്പിച്ചു. കത്തിത്തീരുന്ന പോലെയായിരുന്നു പ്രഭാഷണം നിര്വഹിച്ചതെന്നു കേട്ടു നിന്നവര് പറയുന്നു..ലോകത്തോട് തനിക്ക് പറയാനുള്ള വസ്വിയത്ത് നിര്വഹിച്ചു അവന് പറന്നു പോയിരിക്കുന്നു.ഈ ഒരു പ്രഭാഷണം നടത്താന് മാത്രമായിരുന്നുവോ ദൈവംഅവനെ സൃഷ്ടിച്ചത് ?. നീണ്ട കാലത്തെ പ്രയത്നവും പഠനവും മനനവും ഈ പ്രഭാഷണം തയാറാക്കാന് വേണ്ടിവന്നിട്ടുണ്ട്.ഒരേ മാതാപിതാക്കളുടെ മക്കളാണെന്നു ബോധമൂള്ള ഒരു സമൂഹത്തിലാണു ശാന്തി മന്ത്രം തുളുമ്പുന്ന സ്വര്ഗ രാജ്യം ഉണ്ടാവുക എന്ന പ്രയോഗത്തിനുപകരം ഒരേ സ്രഷ്ടാവിന്റെ സൃഷ്ടികളാണെന്നു ബോധമുള്ള സമൂഹത്തിലാണു എന്നു തിരുത്താന് ഞാന് ആവശ്യപ്പെട്ടപ്പോള് ; ഒരേ ഒരു സ്രഷ്ടാവില് വിശ്വസിക്കുന്നര്ക്കുപോലും ഒരേമാതാപിതാക്കളുടെ മക്കളാണു മന്ഷ്യര് എന്നു അറിയുകയില്ല.എന്നാണു മറുപടി പറഞ്ഞത്. നാം സങ്കീര്ണമായി കാണുന്ന പലതും അബ്സാറിനു നിസ്സാരമാണു.നാം നിസ്സാരമായി കാണുന്നപലതും അവനു സങ്കീര്ണമാണു.വിജ്ഞാന സമ്പാദനത്തിനു കിട്ടുന്ന ഏത് അവസരവും അവന് ഉപയോഗപ്പെടുത്തുമായിരുന്നു.തന്റെ വീക്ഷണങ്ങളുമായി തീരെ യോജിപ്പില്ലാത്തവരില്നിന്നാണെങ്കില് പോലും വിദ്യ നേടിയെടുക്കുന്നതില് മടി കാട്ടിയിരുന്നില്ല.മരിക്കുന്നതിന്റെ വളരെ തൊട്ട നാളുകള്ക്കു മുമ്പാണു തൊട്ടടുത്ത പള്ളിയിലെ അധ്യാപകനില്നിന്നു ഖുതുബയുടെ നിബന്ധനകള് ചോദിച്ചു പഠിച്ചത്. മൗലവി വന്നില്ലെങ്കില് ഞാന് ഖുതുബ നടത്തും എന്ന് പറഞ്ഞിരുന്നുവത്രെ.
അബ്സാര്
Thursday, June 26, 2008
അബ്സാര്

വളരെ വിചിത്രമായി തോന്നിയേക്കാവുന്ന അബ്സാറിന്റെ ഒരുവിലയിരുത്തലാണു ഇനി പറയാന് പോകുന്നത്.കേവലം രണ്ട്കാലില് നടക്കുന്നവന് മനുഷ്യന് എന്ന സമൂഹത്തിന്റെ കാഴ്ചപ്പാട് ശരിയല്ല.മനുഷ്യന് എന്നതിന്ന് ചില നിര്വചനങ്ങള് ഉണ്ട്. തന്റെ ആശയം വളരെ ഗംഭീരമായി മുത്തശ്ശിക്കഥ എന്ന രചനയിലൂടെ അബ്സാര് ലോകത്തോട് വിളിച്ചു പറയുന്നുണ്ട്. ലോക ജനതക്ക് ഉപകാരപ്പെടും വിധം ശാസ്ത്ര സാങ്കേതിക വിദ്യ ഉപയോഗപ്പെടുത്താത്ത വിദ്വാന്മാര് (ഇതിലും പരിഹാസച്ചുവയുണ്ട്)അബ്സാറിന്റെ കണ്ണില് ഭൂമിയിലെ അറിവ് അടങ്ങാത്ത ഒരുകൂട്ടം ജീവികള് മാത്രമാണു.
ദിവ്യമായ ചില ഗുണഗണങ്ങള് പ്രതീകമാകുകയും പിന്നിട് പ്രതിബിംബമാകുകയും ഒടുവില് ബിംബമാകുകയും ചെയ്യുന്നുവത്രെ. ഇങ്ങനെയുള്ള ഭാവനകളാണു ഭാരതത്തിലെ ദൈവ സങ്കല്പത്തെ താറുമാറാക്കിയത്.അതിനാല് ഇത്തരം കല്പനകളെ ഭാഷയിലും പ്രയോഗങ്ങളിലും നിലനിര്ത്താന് ശ്രമിക്കുക വഴി ഒരു പരിധി വരെ തെറ്റിദ്ധാരണകളെ മാറ്റിയെടുക്കാന് കഴിഞ്ഞേക്കും. ഇതാ അബ്സാര് തന്റെ കവിതയില് ഇത് പ്രയോഗ വത്കരിച്ചിരിക്കുന്നു. മഹാലക്ഷ്മിയില്ലെങ്കില് എന്ത് ഐശ്വര്യം ഈ ഗ്രഹത്തില് (പ്രകൃതിയുടെ കേഴല് )
ദിവ്യമായ ചില ഗുണഗണങ്ങള് പ്രതീകമാകുകയും പിന്നിട് പ്രതിബിംബമാകുകയും ഒടുവില് ബിംബമാകുകയും ചെയ്യുന്നുവത്രെ. ഇങ്ങനെയുള്ള ഭാവനകളാണു ഭാരതത്തിലെ ദൈവ സങ്കല്പത്തെ താറുമാറാക്കിയത്.അതിനാല് ഇത്തരം കല്പനകളെ ഭാഷയിലും പ്രയോഗങ്ങളിലും നിലനിര്ത്താന് ശ്രമിക്കുക വഴി ഒരു പരിധി വരെ തെറ്റിദ്ധാരണകളെ മാറ്റിയെടുക്കാന് കഴിഞ്ഞേക്കും. ഇതാ അബ്സാര് തന്റെ കവിതയില് ഇത് പ്രയോഗ വത്കരിച്ചിരിക്കുന്നു. മഹാലക്ഷ്മിയില്ലെങ്കില് എന്ത് ഐശ്വര്യം ഈ ഗ്രഹത്തില് (പ്രകൃതിയുടെ കേഴല് )
മരണം
Thursday, June 26, 2008
മരണം

മരിക്കുന്നതിന്റെ മണിക്കൂറുകള്ക്ക് മുമ്പ് വരെ
തൂലിക ചലിപ്പിച്ച അപൂര്വ പ്രതിഭ
'അബ്സാര് ' എന്ന പതിമൂന്നു കാരന് കുറിച്ചിട്ട വരികള്
. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .
മരണം
മരണം മരണം മരണം
ഓ മരണം വരികയായി
എന്നാത്മാവില്
നമ്മുടെ
ജീവനൊരു ആട്ടുതൊട്ടിലോ ?
തൂലിക ചലിപ്പിച്ച അപൂര്വ പ്രതിഭ
'അബ്സാര് ' എന്ന പതിമൂന്നു കാരന് കുറിച്ചിട്ട വരികള്
. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .
മരണം
മരണം മരണം മരണം
ഓ മരണം വരികയായി
എന്നാത്മാവില്
നമ്മുടെ
ജീവനൊരു ആട്ടുതൊട്ടിലോ ?
............................................................................
എന്റെ ദുഖം കൊണ്ടീമേഘങ്ങളൊക്കെ കറുത്തു
എന്റെ വേദനകൊണ്ടീ പൂക്കളൊക്കെ ചോന്നു
എന്റെ നെടുവീര്പ്പു പോലെയിക്കാറ്റ്
കണ്ണീര് പോലെയി ത്തേന് മഴ
പുഞ്ചിരിപോലെ നിലാവ്...
Tuesday, June 26, 2007
ദൈവത്തിനു ചരിത്രമോ
Tuesday, June 26, 2007
ദൈവത്തിനു ചരിത്രമോ

ഈ ലോകത്തിനു ഒരു സ്രഷ്ടാവുണ്ട്. ഇത് തികഞ്ഞ യാഥാര്ത്ഥ്യമാണു.എല്ലാ സമൂഹവും ഇത് അംഗീകരിക്കുന്നുമുണ്ട്. അറബി ഭാഷയില് സ്രഷ്ടാവിനെ അല്ലാഹു എന്നു വിളിക്കുന്നു.സുരിയാനിയില് യഹോവ എന്നും ,സംസ്കൃതത്തില് ഓം എന്നുമാണ് ജഗന്നിയന്താവിനെ വിളിച്ച് പോരുന്നത് .ഈ പ്രയോഗത്തിന്ന് വ്യക്തമായ ഒരു നിര്വചനമുണ്ട്.ഈ നിര്വചനത്തെ മാനിക്കാത്ത ഭാഷാന്തരം പാടില്ല. ഇവ്വിഷയവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട് എന്തൊക്കെയൊ അബ്സാറിന്റെ മനസ്സില് പുകഞ്ഞിരുന്നു.പക്ഷെ നമുക്കൊരു തലവാചകം മാത്രമേ കിട്ടിയുള്ളൂ."ദൈവത്തിനു ചരിത്രമോ?". അഥവാ ചരിതമില്ലാത്തവനായിരിക്കണം ദൈവം... ചരിത പുര്ഷന്മാര് ദൈവമായി വാഴിക്കപ്പെടുന്നതിലൂടെയാണ് ദൈവ സങ്കല്പം വഴിമാറിപ്പോകുന്നത്.
തീരെ എഴുതാതിരിക്കുക.എന്നതായിരുന്നു അബ്സാറിന്റെ ശൈലി.എഴുതുകയാണെങ്കില് തന്നെ വളരെ ചുരുക്കി എഴുതുക.ഞാനും അബ്സാറും ഏറെ ചര്ച്ച ചെയ്ത ഗ്രന്ഥമാണു രാജമാര്ഗം. ലീവില് നാട്ടിലുള്ളപ്പോള് ഏകദേശം മൂന്ന് മാസത്തോളം ഈ ഗ്രന്ഥത്തിലെ ചില പരാമര്ശങ്ങള് ഞങ്ങള് ചര്ച്ച ചെയ്തിട്ടുണ്ട്. അബ്സാറിനെ ഏറ്റവും കൂടുതല് സന്തോഷവാനായി കണ്ടിട്ടുള്ളത് ഒരു പക്ഷെ രാജമാര്ഗം ചര്ച്ച ചെയ്യുമ്പോഴാണെന്ന് ഞാന് മനസ്സിലാക്കുന്നു.ഒരു പുതിയ ചിന്താലോകം എനിക്കു മുമ്പില് തുറക്കപ്പെട്ടത് ഈ ചര്ച്ചയിലാണു.അബ്സാറിനെ സംബന്ധിച്ചിടത്തോളം തേടിയത് കിട്ടിയ പ്രതീതി മാത്രമായിരുന്നു.
ഭാഷകള് മാറുമ്പോള് സംജ്ഞകള് മാറുന്നത് ഒരുകാരണവശാലും പൊറുപ്പിച്ചു കൂടത്രെ.ചുകന്ന റോസാപൂക്കളെ നോക്കി ഒരു പടിഞ്ഞാറന് ഇറ്റീസ് വൈറ്റ് എന്നു പറഞ്ഞാല് ആരാണു വകവെച്ചു കൊടുക്കുക എന്നാണു അവന്റെ ചോദ്യം.ഭാരതത്തെക്കുറിച്ച് നല്ല മതിപ്പും ബഹുമാനവും അബ്സാറിനുണ്ടായിരുന്നു. വിവിധ സംസ്കാരങ്ങളുടെ സംഗമ ഭൂമിയായ ഭാരതത്തില് ശാന്തസുന്ദരമായ ഒരു സ്വര്ഗ ലോകം ഈ കൊച്ചു ദാര്ശനികന് സ്വപ്നം കണ്ടിരുന്നു.ഭാരതത്തെക്കുറിച്ചുള്ള തന്റെ വികാരം ഇന്ത്യ എന്ന കവിതയിലൂടെ വളരെ മനോഹരമായി വരച്ചു വച്ചിട്ടുണ്ട്."ഇന്ത്യയുടെ കൊടി ഉയരുമ്പോള് എന്തൊരാഹ്ലാദം മക്കളേ....എന്നവരി ആരെയാണു ഉള്പുളകം കൊള്ളിക്കാത്തത്.
Sunday, June 27, 2004
Manideepam second edition released
Sunday, June 27, 2004
Manideepam
Doha :
Second edition of short stories, poems written by late child prodigy
released DOHA :
A collection of short stories and poems, written by the late child prodigy
Absar Manjiyil, was released at a function organised by the ICRC Arts Wing on
Thursday. Ideal Indian School
Headmaster Professor Abdul Ali gave the first copy of the anthology Manideepam
to C P Ravindran, production editor of Gulf Times. Absar, 13, son of Azeez
Manjiyil, a Doha
resident, drowned in Kumbilly canal in Trichur while playing with friends on
June 26 2003. He was a student of Ideal
Indian School
till the third standard and had moved to his native place to continue studies,
with his mother and younger brother, where the accident occurred. During his
short span of life he wrote a few short stories, poems and some essays, which
can be rated as good, say critics. Abdul Ali gave examples of famous English
poets Keats and Shelly, and Emperor Alexander to illustrate that many great
people have had a short lifespan in this world. He said more in-depth studies
on the boy's poems should be carried out. C P Ravindran said the writings of
the child prodigy reminded him of his early days. Children's musings and
thoughts are very different from those of adults. Absar's poems shed light on
the intricacies of life and death, he said, adding that his revolutionary ideas
were promising. His vision of a broad world, where people in the North take
care of those in the South, is sound advice for our leaders and politicians,
Ravindran said. The ICRC Arts Wing will conduct a yearly competition in short
stories, poems and essays in memory of Absar, declared S A M Bashir, in his
presidential address. Kollam K Rajesh and Absar's younger brother, Ansar,
recited poems written by Absar. M T Nilamboor, Abdul Aziz Nallaveettil, Khalid
Arackel, and Mohan Ayroor also spoke on the occasion. Anie Samuel introduced
the guests. Iqbal Chettuva delivered a vote of thanks. The programme was
compered by Hasanul Benna. There was also an exhibition of Absar's original
scripts along with photographs depicting some memorable moments in his life.
Saturday, November 1, 2003
Friday, August 15, 2003
ഇന്ത്യ
Friday, August 15, 2003
ഇന്ത്യ

ഇന്ത്യയെപ്പോലെയുണ്ടോ രാജ്യം?
കേവലം ഇന്ത്യയെപ്പോലെ മതങ്ങളുള്ള രാജ്യമുണ്ടോ?
കേവലം ഇന്ത്യയെപ്പോലെ ഭാഷകളുള്ള രാജ്യമുണ്ടോ?
കേവലം ഇന്ത്യയെപ്പോലെ വര്ണ്ണങ്ങളുള്ള രാജ്യമുണ്ടോ?
ഇന്ത്യയുടെ കൊടി ഉയരുമ്പോള്
എന്തൊരാഹ്ളാദം മക്കളേ............
...............................................................
ബാല പ്രതിഭ ഇന്ത്യയെക്കുറിച്ച് കോറിയിട്ട വരികള്
(മണിദീപം സമാഹാരം)
Subscribe to:
Posts (Atom)

























