This was His final speech on 26th June 2003 at School assembly and He had breathed last breath also the same day at evening.

Even though the percentage of literary ratio is high all over the world uncivilized activities are growing day by day. Humanism remains of only in leaders speeches and text. The literates think themselves they are educated. Actually the education means not only reading and writing experience but also willing to mind other's rights and feelings.

Humanism should be top agenda in the education instead of Nationalism, Regionalism and Spiritualism. All of the limitations are not stronger than that of what cemented in us. If we determined to break the high walls, which built a strong foundation in our hearts, distance from people to people would be disappeared.

So, first we have to determine to be broad-minded. The feeling of sacrifice instead of selfishness should be established by enlightenment. Someone who is in North Pole should be able to feel for some one who is suffering in the South Pole.

That is ideal thought, which helps to bring heaven on earth. These views are applicable on those who willing to realize that whole generations are from single couples as Holly book (Holly books) mentioned.

Thursday, November 1, 2018

മണി ദീപത്തിന്‌ 15 വയസ്സ്‌

മണിദീപം തെളിഞ്ഞിട്ട്‌ 2018  നവം‌ബര്‍ ഒന്നാം തിയ്യതി കേരളപ്പിറവി  ദിവസം പതിനഞ്ച്‌ വര്‍ഷം പൂര്‍‌ത്തിയാകുന്നു. അബ്‌സാര്‍ എന്ന മണി വിളക്ക്‌  അണഞ്ഞത്‌ 2003 ജൂണ്‍ 26 നായിരുന്നു.

പേരിനെ അന്വര്‍ഥമാക്കിയ പതിമൂന്നുകാരന്‍ 2003 ജൂണ്‍ ഇരുപത്തിയാറിനായിരുന്നു വിടപറഞ്ഞത്‌. പ്രസിദ്ധീകരിക്കാനൊരുക്കി വെച്ച അബ്‌സാറിന്റെ രചനകള്‍ 2003 ലെ കേരളപ്പിറവി ദിനത്തില്‍ പ്രകാശനം ചെയ്യപ്പെട്ടു.

പുതുമനശ്ശേരി സര്‍സയ്യിദ്‌ സ്‌കൂള്‍ ഓഡിറ്റോറിയത്തില്‍ കവി ബാല ചന്ദ്രന്‍ ചുള്ളിക്കാടും ശൈഖ്‌ മുഹമ്മദ്‌ കാരക്കുന്നുമായിരുന്നു മണിദീപം അക്ഷരലോകത്തിനു സമര്‍പ്പിച്ചത്‌.മലയാളത്തിലെ തലയെടുപ്പുള്ള പ്രസിദ്ധീകരണാലയങ്ങളിലൊന്നായ ഇസ്‌ലാമിക് പബ്‌ളീഷിങ് ഹൗസാണ്‌ പുസ്‌തകം വായനാലോകത്തിന്‌ സമ്മാനിച്ചത്.

2003 ല്‍ തന്നെ മണിദീപത്തിന്റെ രണ്ടാമത്തെ പതിപ്പ്‌ ദോഹയില്‍ വെച്ച്‌ പ്രൊഫസര്‍ അബുല്‍ അലിയും ഗള്‍ഫ്‌ടൈംസ്‌ പ്രൊഡക്‌ഷന്‍ എഡിറ്റര്‍ സിപി രവീന്ദ്രനും നിര്‍വഹിച്ചു.സാമൂഹിക സാംസ്‌കാരിക രംഗത്തെ പ്രമുഖരുടെ സാന്നിധ്യം കൊണ്ട്‌ പ്രകാശനം ധന്യമായിരുന്നു


Tuesday, June 26, 2018

അബ്‌സാറിന്റെ ലോകം

പതിവുപോലെ ബാഗുമെടുത്ത്‌ സ്കൂളിലേക്ക്‌ നടന്നു.ഏതോ ജയിലിലേക്കെന്നപോലെ.അവന്‌ പൂക്കളും ചെടികളുമെല്ലാം വളരെ ഇഷ്‌ടമായിരുന്നു.സ്ക്കൂള്‍ പരിസരത്ത്‌ നിറഞ്ഞു നില്‍ക്കുന്ന ചെടികളില്‍ പലതും അവന്‍ നട്ടതാണ്‌.അവ കാണണം വെള്ളം കൊടുക്കണം.ഈ പ്രതീക്ഷകള്‍ മാത്രമാണ്‌ അവനെ സ്ക്കൂളിലേക്ക്‌ നയിച്ചത്‌.ക്ലാസ്‌ ടീച്ചര്‍ വന്നു. അവന്റെ മനസ്സ്‌ ഇരുളടഞ്ഞു.ക്ലാസ്‌ എടുക്കാന്‍ തുടങ്ങി.അവന്റെ മനസ്സില്‍ ചെടികളും പൂക്കളും മാത്രമായിരുന്നു.ഉള്ളില്‍ കവിതകള്‍ ഊറി വന്നു.അവന്‍ അറിയാതെ ചിരിച്ചുപോയി.'അയ്യേ കരീമിന്‌ വട്ടായേ'....കുട്ടികള്‍ കളിയാകി ചിരിച്ചു.അവന്‍ ഇളിഭ്യതയോടെ ചുറ്റും നോക്കി.പെട്ടെന്ന്‌ ഭൂമി കുലുക്കം പോലെ ടീച്ചര്‍ ശബ്ദമുയര്‍ത്തി.'സൈ ലന്‍സ്‌,സൈ ലന്‍സ്‌ ' അപ്പോഴേക്കും കരീം ടീച്ചറുടെ കണ്ണുകളുടെ ഇരയായിക്കഴിഞ്ഞിരുന്നു.അവനോട്‌ എഴുന്നേല്‍ക്കാന്‍ പറഞ്ഞു.അവനോട്‌ ചോദ്യം ചോദിച്ചു.അവന്റെ കാലുകള്‍ തളര്‍ന്നു.ചുണ്ടുകള്‍ വിറച്ചു.മുഖം വിളര്‍ത്തു.കണ്ണുകള്‍ മഴക്കാറുപോലെ തുടിച്ചു.നാവ്‌ വരണ്ടു.ടീച്ചര്‍ ദേഷ്യപ്പെട്ട്‌ അവനെ ക്ലാസിനു പുറത്താകി.യുദ്ധത്തിലെ അവസാനത്തെ കണ്ണിയെന്നപോലെ വിശാലമായ മൈതാനത്തില്‍ അവന്‍ തനിച്ചായി.അപ്പോഴും അവനെ ആശ്വസിപ്പിച്ചത്‌ചെടികളുടേയും പൂക്കളുടേയും പ്രതീക്ഷ മാത്രം.! (കരീമിന്റെ ലോകം )

ചിന്തകള്‍ അക്ഷരങ്ങളാക്കി തുടങ്ങിയ അബ്‌സാര്‍ അബ്‌ദുല്‍ അസീസ്‌ എന്ന പതിമൂന്നുകാരന്റെ കൊച്ചുകഥയാണിത്‌.തൃശൂര്‍ ജില്ലയിലെ മുല്ലശ്ശേരി സ്വദേശി അബ്‌ദുല്‍ അസീസ്‌ മഞ്ഞിയിലിന്റേയും സുബൈറയുടേയും മകന്‍ അബ്‌സാറിന്റെ ലോകവും ഇതുതന്നെയായിരുന്നു.പൂക്കളേയും പുഴകളേയും സ്നേഹിച്ച പ്രകൃതിയെക്കുറിച്ച്‌ അഗാധമായി ചിന്തിച്ച പതിമൂന്നിന്റെ ചെറുപ്പം അപ്രസക്തമാക്കുന്ന രചനാവൈഭവം പ്രകടിപ്പിച്ച കുരുന്ന്‌ പ്രതിഭ,പക്ഷെ നേരത്തെ തന്നെ എഴുത്ത്‌ നിര്‍ത്തി അവനോളം സ്നേഹിച്ച പുഴയുടെ കുത്തൊഴുക്കില്‍ കഴിഞ്ഞ 2003 ജൂണ്‍ 26ന്‌ നിശബ്ദമായി ലയിച്ചു തീരുകയായിരുന്നു.

ചെറിയ ലോകത്തെ വലിയ വലിയ കാര്യങ്ങല്‍ ചിന്തിച്ച അബ്‌സാറിന്റെ രചനകളുടെ സമാഹാരമാണ്‌ മണിദീപം.ഐ എച്ച്‌ ആണ്‌ ഇതിന്റെ പ്രാസാധകര്‍.കൊച്ചുമനസ്സിന്റെ വിശുദ്ധിയും സുകൃതങ്ങളോടുള്ള ചാഞ്ചല്യമില്ലാത്ത അനുഭാവവുമാണ്‌ ഈ പതിമൂന്ന് കാരന്റെ രചനകളെ സവിശേഷമാക്കുന്നത്‌.പ്രകൃതിയും മനുഷ്യനും ഭൂമിയിലെ പരസ്പര പൂരകങ്ങളാണെന്ന ബോധം അവന്റെ മനസ്സിനെ വല്ലാതെ കീഴ്‌പെടുത്തിയിരുന്നു.അതി സുന്ദരിയായ പ്രകൃതിയെ വൃത്തി ഹീനമാക്കുന്നമനുഷ്യരോടുള്ള അസ്വസ്ഥതകള്‍ രചനകളിലുടെനീളം കാണാം.ഭൂമി സുന്ദരിയായിരുന്ന കാലത്ത്‌ അറിവ്‌ അടങ്ങാത്ത ഒരുകൂട്ടര്‍ ഭൂമിയെ അട്ടിമറിച്ചു.പിന്നെ ഭൂമിയുടേ സൗന്ദര്യം മുത്തശ്ശിക്കഥയായി.പാഠപുസ്തകങ്ങളുടെ പുറം ചട്ടയിലും റഫ്ബുക്കുകളിലുമെല്ലാമായി കുറിച്ചിട്ട വരികള്‍ സാഹസപ്പെട്ട്‌ കോര്‍തെടുത്തപ്പോള്‍ തെളിഞ്ഞ ചിത്രങ്ങള്‍ ഇങ്ങനെ പ്രകൃതി സൗന്ദര്യത്തിന്റെ വ്യത്യസ്ത ഭാവങ്ങളുടേതായിരുന്നു.ദാര്‍ശനികത ഗൗരവപ്പെടുത്തിയ കൊച്ചു കൊച്ചു കുറിപ്പുകളും അങ്ങനെത്തന്നെ പലതും അപൂര്‍ണമാണെങ്കിലും വലിയ കാര്യങ്ങള്‍ പറഞ്ഞു തീര്‍ക്കാനുള്ള വ്യഗ്രത അവയിലൊക്കെയും നിഴലിക്കുന്നുണ്ട്‌.

പുതുമനശ്ശേരി സര്‍സയ്യിദ്‌ ഇംഗ്ലീഷ്‌ മീഡിയം സ്ക്കൂളിലെ എട്ടാം ക്ലാസ്‌` വിദ്യാര്‍ത്ഥിയായിരുന്നു അബ്‌സാര്‍.പാഠ്യേതര രംഗത്ത്‌ എന്നും സ്കൂളിലെ ഒന്നാമനായിരുന്നു.രചനകള്‍ അധ്യാപകരെക്കൊണ്ട്‌ തിരുത്തിക്കാനും അവ സൂക്ഷിച്ച്‌ വെക്കാനും ഏറെ താല്‍പര്യം കാട്ടിയിരുന്നു.മലയാളം അധ്യാപിക തിരുത്തിയ ഒരു കഥയും വാങ്ങിയാണ്‌ അബ്‌സാര്‍ മരണത്തിലേക്ക്‌ ഒഴുകിയത്‌.കൂട്ടുകാരോടൊത്ത്‌ കുളിക്കുന്നതിനിടെ ഒഴുക്കില്‍ പെടുകയായിരുന്നു.രണ്ട്‌പേര്‍ രക്ഷപ്പെട്ടു.അബ്‌സാര്‍ കൈവിട്ടു.കാലാവധി കഴിഞ്ഞാല്‍ എന്തും പ്രകൃതിയില്‍ ചീഞ്ഞ്‌ ലയിക്കുമെന്ന്‌ മരണത്തെക്കുറിച്ച്‌ സ്വയം പ്രവചിച്ച അബ്‌സാര്‍ ചില നേരങ്ങളില്‍ വല്ലാത്ത ദാര്‍ശനിക ഭാവം പ്രകടിപ്പിച്ചിരുന്നത്രെ.ഇക്കാര്യത്തില്‍ മകനെക്കുറിച്ചുണ്ടായ സ്നേഹ പൂര്‍ണമായ പരിഭവങ്ങളുമായി ഉമ്മ,ഖത്തറിലായിരുന്ന പിതാവിനയച്ച കത്ത്‌ കിട്ടും മുമ്പെ ദുരന്തവാര്‍ത്ത അവിടെ എത്തിയിരുന്നു.എഴുതാനായി മേശപ്പുറത്ത്‌ എടുത്ത്‌വെച്ച കടലാസില്‍ 'ദൈവത്തിന്‌ ചരിത്രമോ ?' എന്ന തലവാചകം കുറിച്ചിട്ടാണ്‌ അബ്‌സാര്‍ പുഴയിലേക്ക്‌ പോയത്‌.ചരിത്രാന്വേഷണം നേര്‍ക്കാഴ്‌ച കൊണ്ട്‌ പൂര്‍ത്തിയാക്കാനാണ്‌ മകന്‍ പോയതെന്ന ആശ്വാസമാണ്‌ ഇപ്പോള്‍ ഈ കുടുംബത്തിനുള്ളത്‌.
................

എന്‍ പി ജിഷാര്‍
2003ല്‍ മാധ്യമം പ്രസിദ്ധീകരിച്ചത്‌

The little Highness


His little eyes gleamed and it spoke about many unspoken things. It was filled with myriads of imaginations running wild. His mind was captured by the most marvelous thoughts. His pen works magic, verbalizing his hearts’ elation, woes and queries into a fine piece of poetry.

That was Absar, the 13 years old boy who put together words in such a way that they were lines filled with emotions that couldn’t be expressed in a much better way. Gifted he was who flew away to the unknown world leaving us bereaved of those beautiful lines that were still hidden in his heart’s core.

His world was wide, wider than any 13 years old could ever fancy. He found beauty in every bit of nature and in nature he found God, which unfortunately many forget to find. He wasn’t a daydreamer but he lived in the world of reality, knew its pros and cons and that is why his thought went wide. He put forth such thoughts that the elders have not yet thought of and that’s what makes his poems peculiar and special.

The only creation of God given common sense and the power to think and act accordingly is man. He is given the freedom to exist as he wishes to. The Flowers spreading fragrance, the nightingale signing melodiously, the thunderous water falls, the sky spreading the bluish hue, the Scarlet sky at twilight, all obey his orders. Now let’s look into ourselves and then into Absar’s Lines,

“ How injust is this world,
How ungrateful is the human race,
Lest they knew themselves
They would recognize the lord
And then be purified at hearts. “

He had an inquisitive nature. Mostly he wouldn’t be satisfied with the answers he got. He spend most of his time clearing doubts about everything under the sun. Absar from very small age learned the truth that it is not easy to verbalize all the things we visualize.

When Absar was just eight, one of the friends of his father a tall person visited them and while they were taking over a cup of tea the friend mentioned that he was going to visit his father who was seriously ill. Absar who was playing in their midst stopped his games and looked at the friend from head to toe and this made his father ask him if he was thinking how tall his friend’s father would be. But his answer was interesting, he answered that for a man to be tall his father need not be extraordinary tall or tall at all! He had grasped the truth that it is from a small seed that a big tree comes into being.

The blue sky, the twinkling stars, the wavy sea and the blowing wind, such aspects were always enigmatic to him (and may be that is why his first poem is about the sea). The waves that washed the shore sometimes wild and sometimes serene, the ships that float on it, thoughts of the sea always reverberated in his mind.

We know the fact that the sun gives light and the moon gives light too. The rays of the sun spreads heat but that of the moon doesn’t. He had doubts about this when he was just seven.

He had a lot of questions about the universe. He was of the opinion that it was better to classify man into two, learned and ignorant and not into believers and non-believers.

Some thought were brewing in his mind about God but he was unable to put it into lines because by then the Koompilly Canal had gulped his little body.

“Rjamargam” was a book that Absar and his father discussed a lot. It seems that Absar was found happiest during their discussion about the contents of the book.

One of his works “A grandmas’ Tale” speaks out the miseries that science has caused. It is with sarcasm that he looks upon those who instead of using up scientific knowledge for the best used it up for the worst. He calls them. “ a crowd of wise spurred by gushing knowledge”.

The contents of “ The Grandmas’ Tale” :-

In her best attire adorned like a bride
elegant in youths glory stood the earth.

Elated she was and in joy she cried,
Her face glowed cause of the mirth

Agony not known, happiness the only shower,
the creatures danced about in zest,

The nectar of wisdom they drank from every flower,
But the devil in them used it up for the worst,

The earth trembled in their hands
a wild scream, a pool of blood, then a handful of ash,

Now the past remains a fairy tale …


Certain things that we think are complicated were silly for him and those, which are minute for us, seem entangled for him. He had that thirst for knowledge from the very childhood.

To conclude, let me quote a few lines of Aga Khan.

“Every day has been so short, every hour so fleeting, every minute so filled with the life I love, that time for me has fled on too swift a wing”

I have taken a priority to be the mouthpiece of Absar just to mention that for him life has fled away leaving behind the many years to come by ,But the Lord might have better things in store for the innocent ones in heaven and Absar is blessed to be by the Almighty’s side at an early age lucky enough to escape the harsh realities of life.
Sadiya A.Nasir

കുട്ടി കവി ദാര്‍‌ശനികന്‍

കുട്ടി കവി ദാര്‍‌ശനികന്‍ - സി.പി.രവീന്ദ്രന്‍
അബ്‌സാറിനെപ്പറ്റി ആദ്യം കേള്‍‌ക്കുന്നത്‌ ചേന്ദമം‌ഗല്ലൂര്‍ക്കാരന്‍ ബന്നയില്‍ നിന്നാണ്‌.നാട്ടില്‍ മലയാളം മാഷായിരുന്ന ബന്ന. ദോഹയില്‍ മലയാളവുമായി പുലബന്ധമില്ലാത്ത ജോലിയെടുക്കുകയാണ്‌.പക്ഷെ ആ കുറവ്‌ നികത്താന്‍ ഒഴിവു സമയം മുഴുവന്‍ കലാ സാഹിത്യ പ്രവര്‍‌ത്തനത്തിന്‌ ഉഴിഞ്ഞുവെച്ചിരിക്കുകയാണ്‌ ബന്ന.ഭം‌ഗിയായി കവിത ചൊല്ലും.നന്നായി പ്രസംഗിക്കും.

അബ്‌സാറിന്റെ പേരില്‍ നടത്തുന്നൊരു ചടങ്ങിന്‌ വിളിക്കാനാണ്‌ ബന്ന ഞാന്‍ പണിയെടുക്കുന്ന പത്രമാപ്പീസില്‍ വന്നത്‌.ആരാണീ അബ്‌സാര്‍ ? വേദനിപ്പിക്കുന്ന സം‌ഗതികളായിരുന്നു ബന്നയുടെ മറുപടിയില്‍.
1990 ജനുവര്‍ 5 നാണ്‌ അബ്‌സാറിന്റെ ജനനം.തൃശൂര്‍ ജില്ലയിലെ തിരുനെല്ലൂരില്‍.മരണം 2003 ജൂണ്‍ 26 നും.പീച്ചി കനാലില്‍ നിന്നും വെള്ളമെത്തിക്കാനുള്ള കൂമ്പുള്ളി കനാലില്‍ കൂട്ടുകാരുമൊത്ത്‌ നീന്തിക്കുളിക്കുമ്പോള്‍ മുങ്ങി മരിച്ചു.മൂന്നാം ക്ലാസ്സുവരെ ദോഹയിലെ ഐഡിയല്‍ ഇന്ത്യന്‍ സ്‌കൂളിലാണ്‌ പഠിച്ചിരുന്നത്‌.ദോഹയില്‍ ജോലിയെടുക്കുന്ന അബ്‌ദുല്‍ അസീസ്‌ മഞ്ഞിയിലാണ്‌ പിതാവ്‌.മാതാവ്‌ സുബൈറയും.

പതിമൂന്നു കൊല്ലവും കഷ്‌ടിച്ച്‌ ആറുമാസവുമാണ്‌ അബ്‌സാര്‍ ഈലോകത്തിലുണ്ടായിരുന്നത്‌. ആ ചെറിയ കാലയളവില്‍ തന്നെ ആ കുട്ടി തന്റെ കലാവാസന തെളിയിച്ചു കഴിഞ്ഞിരുന്നു.പുസ്‌തകത്താളുകളില്‍ പലപ്പോഴായി എഴുതിയിട്ട കവിതാ ശകലങ്ങളും ചെറിയ ചെറിയ കഥകളും സാധാരണ ആ പ്രായത്തിലുള്ളവര്‍‌ക്കില്ലാത്ത ഉള്‍‌ക്കാഴ്‌ച അബ്‌സാറിനുണ്ടെന്ന്‌ ബോധ്യമാക്കുന്നു.സ്ഥായിയായൊരു വിഷാദഭാവവും ചെറു പ്രായത്തിനു യോജിക്കാത്ത മരണ ചിന്തകളും ആ കുട്ടി അവിടെയവിടെ കോറിയിട്ട വരികളില്‍ പ്രകടമാണ്‌.

ആ രചനകളെല്ലാം സമാഹരിച്ച്‌ പുറത്തിറക്കിയ മണിദീപം എന്ന പുസ്‌തകത്തിന്റെ രണ്ടാം പതിപ്പ്‌ പ്രകാശനമായിരുന്നു ബന്നയും കൂട്ടരും സം‌ഘടിപ്പിച്ച ചടങ്ങിലെ പ്രധാന ഇനം.

ഒരു വ്യാഴാഴ്‌ച വൈകുന്നേരം ദോഹയിലെ ഇന്ത്യന്‍ ക്ലബ്ബുകളിലൊന്നായ ഐ.സി.ആര്‍.സിയില്‍ വെച്ചായിരുന്നു പരിപാടി.വളരെ ചെറിയൊരു സദസ്സായിരുന്നു അത്‌.ഒരു പാട്‌ തിക്കും തിരക്കുമില്ലാതിരുന്നതിനാലായിരിക്കാം,ഇത്തരം കൂടിച്ചേരലുകളില്‍ വളരെ അപൂര്‍‌വ്വമായി മാത്രം കണ്ടുവരാറുള്ളൊരു തീവ്രത ആ സദസ്സിനുള്ളതുപോലെ തോന്നി.വേദനയും വേര്‍‌പാടും പങ്കിടാന്‍ വന്നവരായിരുന്നു അതില്‍ അധിക പേരും.

ലോകാരം‌ഭം മുതല്‍ മനുഷ്യന്റെ മനസ്സില്‍ ഉദിക്കാറുള്ള ചില പതിവു സംശയങ്ങള്‍‌ക്കും ചോദ്യങ്ങള്‍‌ക്കും അപ്പുറം എനിക്കവരോട്‌ പറയാന്‍ വലുതായിട്ടൊന്നുമുണ്ടായിരുന്നില്ല.ആ പറയുന്നതാകട്ടെ മിക്കവരേയും കൂടുതല്‍ ചിന്താകുഴപ്പത്തിലാക്കുമെന്നല്ലാതെ,യാതൊരു മനസ്സമാധാനത്തിനും ഉതകുന്ന ഒന്നല്ല.പ്രസം‌ഗം എനിക്കും പറഞ്ഞ കലയുമല്ല.

പക്ഷെ ആ വൈകുന്നേരം മറ്റു പലരും കാര്യവിചാരത്തോടെ അവിടെ സം‌സാരിച്ചു.സാന്ത്വനിപ്പിച്ചു.അതില്‍ ബന്നയും അബ്`ദുല്‍ അസീസ്‌ നല്ല വീട്ടിലും,പ്രൊഫസര്‍ അബ്‌ദുല്‍ അലിയും,സാം ബഷീറും,എം.ടി നിലമ്പൂരും,ഖാലിദ്‌ അറക്കലും,മോഹന്‍ അയിരൂരും,കെ.കെ സുധാകരനും,ഇഖ്‌ബാല്‍ ചേറ്റുവയും,ആനി സാമുവലും ഒക്കെ ഉണ്ടായിരുന്നു. 

അബ്‌സാറിന്റെ കടല്‍ എന്ന കവിത അനിയന്‍ അന്‍‌സാറും എന്റെ ദുഃഖം എന്ന കവിത രജേഷും ചൊല്ലി.

അധികൃതരുടെ അനാസ്ഥമൂലം തനിക്ക്‌ ഒരു സാഹിത്യ സദസ്സില്‍ പങ്കെടുക്കാന്‍ പറ്റാത്തതിലുള്ള വേദനയാണ്‌ എന്റെ ദുഃഖം എഴുതാന്‍ അബ്‌സാറിനെ പ്രേരിപ്പിച്ചതെന്ന്‌ മണിദീപത്തിലെ ഒരടിക്കുറിപ്പില്‍ പറയുന്നുണ്ട്‌.മരിക്കുന്നതിന്റെ ഒരാഴ്‌ചമുമ്പാണ്‌ അബ്‌സാര്‍ ഇതെഴുതിയിരിക്കുന്നത്‌.

എന്റെ ദുഃഖം നീ അറിയുന്നുണ്ടോ മഹാ ലോകമേ നീ അറിയുന്നുണ്ടോ - എന്നു തുടങ്ങുന്ന ആ പതിനാലു വരികള്‍,താല്‍‌കാലികമായുയരുന്ന നിരാശയില്‍ നിന്നു ഉരുത്തിരിഞ്ഞതാണെങ്കിലും രാജേഷിന്റെ ചൊല്ലലിലൂടെ ഒരു കവിതയുടെ സ്വഭാവം ഉള്‍‌ക്കൊണ്ട്‌ മറ്റൊരു തലത്തിലേക്ക്‌ എത്തി.

അബ്‌ദുല്‍ അസീസ്‌ സം‌സാരിച്ചത്‌ അവസാനമായിരുന്നു.മകന്റെ അകാല മരണത്തെ എങ്ങനെയാണ്‌ താന്‍ അഭിമുഖീകരിക്കുന്നതെന്ന്‌ അസീസ്‌ ഞങ്ങള്‍‌ക്ക്‌ പറഞ്ഞു തന്നു. ഈ ദുരന്തം സഹിക്കാന്‍ വയ്യാത്ത ഒന്നാണ്‌.പക്ഷെ നമ്മള്‍ മറ്റുള്ളവരുടെ വേദനകളും സങ്കടങ്ങളും അറിയാനും അതിനോട്‌ സഹതപിക്കുവാനും തുടങ്ങുന്നതില്‍ നിന്ന്‌ മനസ്സില്‍ ശാന്തിയും കരുത്തും ലഭിക്കുന്നു.

ഈറനണിഞ്ഞ കണ്ണുകളുമായി ഞങ്ങള്‍ ഒരച്ഛന്റെ വിലാപം കേട്ടുകൊണ്ടിരുന്നു.എല്ലാം ഒരു പരീക്ഷണമായിരിക്കാം.ആരോ,എന്തിനോ തരുന്നൊരു പരീക്ഷണം.

രണ്ടു മരണങ്ങളെ ചുറ്റിപ്പറ്റി അബ്‌സാര്‍ എഴുതിയ ജീവിതമെന്ന കഥയില്‍ ഒരു വാചകമുണ്ട്‌.നല്ലവര്‍ വേഗം മരിക്കും.ആ ഒരു വാചകം മാത്രം. ഒരു വിശദീകരണവുമില്ലാതെ.ആരുണ്ടാക്കിയ നിയമമാണിത്‌ അബ്‌സാര്‍ ?

അബ്‌സാര്‍ എന്ന പേരിന്റെ അര്‍‌ഥം ദാര്‍‌ശനികന്‍ ആണെന്ന്‌ അസീസ്‌ പിന്നീടൊരിക്കല്‍ പറഞ്ഞു.എന്താണ്‌ ആ പേരിടാന്‍ കാരണം ?

എല്ലാത്തിന്റേയും കാര്യവും കാരണവും അന്വേഷിച്ചു നടക്കുന്നവരാണല്ലൊ നമ്മള്‍.ഒന്നില്‍ നിന്നു മറ്റൊന്നിലേക്ക്‌ നയിക്കുന്ന നിയമാവലികളുണ്ടാവണമെന്നത്‌ നമ്മള്‍‌ക്ക്‌ നിര്‍‌ബന്ധമാണ്‌.നില നില്‍‌പിന്റെ പ്രശ്‌നമാണത്‌.ആ നിയമങ്ങള്‍ പെട്ടെന്ന്‌ എവിടെ വെച്ചൊക്കെയോ കാരണമില്ലാതെ തെറ്റുമ്പോള്‍ നമ്മള്‍‌ക്ക്‌ അമ്പരപ്പാണ്‌.,ആകെ പരിഭ്രമമാണ്‌.

പക്ഷെ കുട്ടിയും കവിയും മറ്റൊരു കണ്ണിലൂടെയാണ്‌ ലോകം കാണുന്നത്‌.അബ്‌സാര്‍ കുട്ടിയായിരുന്നു,കവിയായിരുന്നു.

അതുകൊണ്ടാണ്‌ അബ്‌സാറിന്‌ ഒരു കവിതയില്‍ ഇങ്ങനെ എഴുതാന്‍ പറ്റിയത്‌.നടുക്കടലില്‍ നിന്ന്‌ അട്ടഹസിച്ചാല്‍ ആരാണ്‌ കേള്‍‌ക്കുക?ഇത്‌ കുട്ടിയുടെ സം‌ശയമാണ്‌.ഒരു കവിയുടെ ഭാവനയും.
........
2003 ജൂണ്‍ മാസത്തിലെ അവസാനത്തില്‍ മഴമേഘങ്ങള്‍ കണ്ണീര്‍‌വാര്‍‌ത്തു നില്‍‌ക്കുന്നൊരു സന്ധ്യാ നേരത്തായിരുന്നു ആ കൊച്ചു ദാര്‍‌ശനികന്‍ വിടപറഞ്ഞത്‌.
മണിദീപം രണ്ടാം പതിപ്പിന്റെ പ്രകാശനവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട്‌ ഗള്‍‌ഫ്‌ ടൈംസ്‌ എഡിറ്റര്‍ ശ്രി.സി.പി രവീന്ദ്രന്‍ പ്രവാസി ദൂതനില്‍ മണലെഴുത്ത്‌ എന്ന പക്തിയില്‍ എഴുതിയ ലേഖനം ഓണ്‍‌ലൈന്‍ വായനക്കാര്‍‌ക്കുവേണ്ടി പങ്കുവെക്കുന്നു.